Democracy 100 percent

พรปีใหม่ พ.ศ. ๒๕๕๕ โดย จักรภพ เพ็ญแข

2012-01-02T08:13:00.002+07:00

พรปีใหม่ พ.ศ. ๒๕๕๕ โดย จักรภพ เพ็ญแข

ปีใหม่... มีอะไรที่ใหม่บ้าง

เห็นหนทางสายใหม่ไปสวรรค์

หรือสายเก่าเผานรกตกตามกัน

เป็นปี “สันปันน้ำ” ของกรรมเวร

ทางสองแพร่งคู่คี่ต้นปีใหม่

เลี้ยวทางใดให้ทานลูกหลานเหลน

อยาก “ปรองดอง” ลองโหนก็โอนเอน

อีกทางเบนเข็มชัดผ่าตัดไทย

นี่ล่ะปี ๕๕๕ น่าหัวร่อ

ปีใหม่นี้จึงไม่ขออะไรใหม่

ขอพลังมวลชนกุศลไทย

ป้องปวงไทยเราให้พ้นจากคนพาล

กำลังใจให้เข้มเต็มพิกัด

อำนาจรัฐผิดเพี้ยนจะเปล่ียนผ่าน

เพียงมวลชนมั่นใจให้ปฏิญาณ

ร่วมชิงบ้านเมืองคืนก็ชื่นใจ.

สวัสดีปีใหม่ครับ

จักรภพ เพ็ญแข

๑ มกราคม ๒๕๕๕

***************************************************

จักรภพ:อำมาตย์จวนตัวใช้แผนแดงฆ่าแดงฯ

2011-12-30T13:58:00.009+07:00

จักรภพ:อำมาตย์จวนตัวใช้แผนแดงฆ่าแดง ประชาชาติไทยถูกผลักไสให้เลือกแนวทางปฏิวัติ

ภาพล่าสุดของจักรภพ เพ็ญแข ใส่เสื้อแดงสกรีนรูป ดร.ปรีดี พนมยงค์ ผู้นำการปฏิวัติ 2475 เขากล่าวในการให้สัมภาษณ์จากต่างประเทศ ซึ่งไม่ระบุสถานที่แน่ชัด ว่า หนทางการปรองดองดูตีบตันเพราะนโยบายของฝ่ายอำมาตย์กำลังผลักไสให้ประชาชนไทย ลุกฮือขึ้นปฏิวัติมวลชนแทนแม้แต่กลไกที่เรียกว่า "แดงฆ่าแดง" ก็ไม่อาจปิดบังโฉมหน้าที่แท้จริงของระบอบ นี้ได้อีกต่อไป

0 0 0 0 0

หมายเหตุไทยอีนิวส์: หลัง จากแกนนำนปช.ในต่างประเทศได้พากันเดินทางกลับบ้านกันเกือบหมดทุกคนแล้ว ล่าสุดคือ อริสมันต์ พงษ์เรืองรอง หากไม่นับพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ก็มีเพียงจักรภพ เพ็ญแข อดีตรัฐมนตรี อดีตโฆษกรัฐบาล และแกนนำนปช.เท่านั้น

เราได้ สัมภาษณ์จักรภพ เพ็ญแข ซึ่งพำนักลี้ภัยการเมืองในต่างประเทศ เพื่อเปิดเผยทัศนะจุดยืนของเขาต่อสถานการณ์การเมืองไทยตลอดห้วง 3 ปีที่เขาเดินทางออกนอกราชอาณาจักร และทิศทางแนวโน้มในปี 2555

1.คนสนใจกันมากว่าแกนนำที่ไปพักพิงลี้ภัยในต่างประเทศก็กลับมาหมดแล้ว ล่าสุดคือคุณอริสมันต์ ไม่ทราบว่าคุณจักรภพประเมินสถานการณ์อย่างไร และพร้อมจะกลับบ้านหรือยัง?

ขอบคุณครับ ผมทราบว่าพี่น้องมวลชนหลายท่านห่วงใยผม และอยากเห็นผมกลับมาช่วยพัฒนาบ้านเมืองให้แข่งขันกับโลกเขาได้ ยิ่งเห็น “แกนนำ” เดินทางกลับกันจนหมดแล้วอย่างนี้ก็ยิ่งห่วง กลายเป็นกลัวว่าจะถูกโดดเดี่ยวจนอยู่ไม่ได้และมีอันตราย

ขออาศัยโอกาสนี้กราบขอบคุณต่อพี่น้องทุกท่านเสียก่อนครับ ขอยืนยันว่ากำลังใจอย่างนี้มีความหมายและมีความสำคัญต่อผมมาก และทำให้สู้ต่อได้อีกนาน

ผมประเมินว่าเมืองไทย ณ วันนี้มีบรรยากาศคล้ายวันที่ ๒๕ มิถุนายน พ.ศ.๒๔๗๕ หรือวันรุ่งขึ้นหลังการปฏิวัติสยามโดยคณะราษฎร สถาบันกษัตริย์ภายใต้รัชกาลที่ ๗ ถูกยึดอำนาจไปแล้วหลังเวลา ๖.๐๐ น. ของวันที่ ๒๔ ด้วยความอ่อนแอหรือประมาทเลินเล่ออย่างไรก็ตาม แต่ปฏิสัมพันธ์ในช่วงหลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมงทำให้เหตุการณ์กลับตาลปัตร พระปกเกล้าฯ เสด็จฯ กลับจากหัวหินคืนสู่พระนคร และผู้แทนของคณะราษฎรก็ได้เฝ้าฯ เกือบจะในทันที

ผมเข้าใจว่าความกลัวสถาบันกษัตริย์ในส่วนลึกของหัวใจของผู้ปฏิวัติ ประกอบกับความประหลาดใจที่กษัตริย์ไม่ขอลี้ภัย (ซึ่งน่าจะเป็นเพราะห่วงใยพระราชวงศ์ที่ถูกกักขังเป็นตัวประกันอยู่) ทำให้บางคนในคณะราษฎรเกิดความคิดในทางประนีประนอม และยังเผลอคิดต่อไปว่าการ “ปรองดอง” เช่นนั้นจะนำไปสู่ความสงบของบ้านเมือง และทำให้พลเมืองได้รับโอกาสร่วมปกครองบ้านเมืองโดยอัตโนมัติ

แม้มีลางบอกเหตุหลายอย่างก็กลับไม่สังเกตเห็นหรือมองข้ามไปเสีย อาทิ การที่พระปกเกล้าฯ ขอเติมคำว่า “ชั่วคราว” หลังธรรมนูญการปกครองสยาม พ.ศ.๒๔๗๕ ที่คณะราษฎรอุตส่าห์เสี่ยงหัวขาดเสนอขึ้นมา

จนทำให้เกิดรัฐธรรมนูญแบบ “ปรองดอง” ขึ้นมาแทนในวันที่ ๑๐ ธันวาคมของปีเดียวกันนั้น

ประชาธิปไตยจึงพิการมาตั้งแต่ก้าวแรกที่เริ่มต้น

ผมเห็นว่าถ้าพวกเราใน พ.ศ. นี้ คิดแต่ประโยชน์ส่วนตัวและมองสถานการณ์แค่ปลายจมูก โดยไม่มองโครงสร้างรวมของระบอบการเมืองการปกครองแล้วล่ะก็ ประวัติศาสตร์การเมืองส่วนนี้จะซ้ำรอยให้เราได้เจ็บใจกันแน่

อย่าลืมว่าการลุกฮืออย่างเงียบๆ ของพลเมืองไทยใน พ.ศ.๒๕๔๙-ปัจจุบัน นับเป็นปรากฎการณ์ที่ยิ่งใหญ่มาก หากเราไม่ตระหนักให้ดีว่าเหตุที่่เขาขอ “ปรองดอง” ก็เพราะเขากำลังเพลี่ยงพล้ำ ไม่ใช่เพราะมีน้ำใจต่อประชาชนชาวไทยอย่างแท้จริง

ท้ายที่สุดเรานั่นแหละที่จะกลายเป็นผู้เพลี่ยงพล้ำเสียเอง ความคิดนี้ทำให้ผมยังไม่กลับเมืองไทย ขออยู่นอกพื้นที่อำนาจเพื่อทำงานไปตามอุดมการณ์และเป้าหมายไปจนถึงวันที่เป็นไปไม่ได้เสียก่อนครับ

2.คุณจักรภพประเมินสถานการณ์การเมืองของไทยอย่างไรนับแต่เดินทางออกนอกประเทศมาจะครบ 3 ปี ฝ่ายประชาธิปไตยมีความก้าวหน้าในการขับเคลื่อนต่อสู้ไปเพียงใด

ก้าวหน้ามากครับ ก้าวหน้าทั้งปริมาณและคุณภาพ

ในแง่ปริมาณผมนึกขอบคุณ นปช.ฯ และกลุ่มพลังประชาธิปไตยทุกกลุ่ม ไว้ว่าจะวิเคราะห์สถานการณ์ตรงกันหรือไม่ก็ตาม สิ่งที่แต่ละกลุ่มช่วยสร้างและเสริมในเชิงกิจกรรมการเมือง ส่งผลให้เราขยายจำนวนสมาชิกของขบวนประชาธิปไตยมาถึงขนาดนี้ และเหนียวแน่นกันระดับนี้ได้

ส่วนคุณภาพเราต้องขอบคุณปัญญาชน นักวิชาการ นักคิด และพลเมืองภิวัฒน์จำนวนมาก ที่ทำงาน “ปิดลับ” โดยผ่านไซเบอร์ และการจัดตั้งด้วยวิธีการอันสร้างสรรค์ต่างๆ จนเรายกระดับแนวคิดขึ้นมาขั้นนี้ได้

ความสำเร็จทั้งปริมาณและคุณภาพของขบวนประชาธิปไตยในห้วงหลายปีที่ผ่านมานี้ เป็นความสำเร็จที่เพียงไม่กี่ปีก่อนยังนึกว่าเป็นฝันกลางวัน โดยไม่อาจเป็นจริงได้เลย

แต่วันนี้ทุกอย่างประจักษ์แก่สายตาและจิตใจแล้วว่าบ้านเมืองกำลังถึงคราวปรับเปลี่ยนครั้งยิ่งใหญ่ อาจจะยิ่งใหญ่กว่า ร.ศ.๑๓๐ และ พ.ศ.๒๔๗๕ เสียด้วยซ้ำ ที่สำคัญคือการยกตัวขึ้นของขบวนประชาธิปไตยยังไม่สิ้นสุด ยังยกขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่มีเพดานจำกัด

3.ประเมินสถานการณ์ในปีใหม่2555และสถานการณ์การเมืองในระยะต่อไปอย่างไร และขบวนการประชาธิปไตยกับแนวร่วมขบวนประชาธิปไตยในภาพใหญ่ควรกำหนดจังหวะก้าวอย่างไร

เรามีทางเลือกใหญ่ๆ สองทางสำหรับการทำงานประชาธิปไตย

ทางแรกคือต่างคนต่างทำตามอุดมการณ์และความถนัดของตน หรือต่างคนต่างเดินไปสู่เป้าหมาย (ที่เชื่อว่า) เป็นเป้าหมายเดียวกัน จนกว่าจะพบว่าเป็นคนละเป้าหมายหรือกลายเป็นปฏิปักษ์ต่อกัน

ทางที่สองคือทำงานร่วมกันโดยกำหนดยุทธศาสตร์และยุทธวิธีร่วมกันขึ้นมา โดยต่างคนต่างทำตามความถนัดและความสามารถของตนเช่นเดิม เพียงมีพิมพ์เขียว (blueprint) ขึ้นมาสักฉบับหนึ่งเท่านั้น

พิมพ์เขียวนี้ก็มิได้มาจากคำสั่งของนายทุนหรือผู้ที่วางตัวเป็นชนชั้นที่สูงส่งกว่า แต่มาจากการทำงานร่วมกันเพื่อให้เป็นกรอบการทำงานที่เราวัดผลและเสริมประสิทธิภาพในการทำงานได้

ผมคงไม่ก้าวล่วงถึงขั้นไปชี้นำว่า ใครควรทำอะไรและทำอย่างไร แต่บอกได้ว่าการทำงานแบบที่สองคือร่วมมือกันตามยุทธศาสตร์นั้น จะเกิดขึ้นแน่ เริ่มต้นอาจจะไม่กี่ราย และใครรู้ในภายหลังก็เข้าร่วมในภายหลังได้ ไม่ควรคิดน้อยใจหรือคิดอาละวาดสร้างความสำคัญ

ปัญหาอัตตาสูง (ego) เป็นเรื่องที่ถ่วงงานของเราเรื่อยมา จนบางคนกลายเป็นมนุษย์ที่ขอกันดีๆ ไม่ได้ แต่กลายเป็นถูกสั่งได้ เพราะได้เผยจุดอ่อนจนถูกมนุษย์คนอื่นเขาเอาไปใช้ประโยชน์อย่างไม่รู้ตัว

ผมคิดว่าคนในขบวนประชาธิปไตยนั้น แบ่งประโยชน์ออกได้เป็น ๒ แนวทางตามคำตอบของผมในข้อที่แล้ว ทางหนึ่งคือปริมาณ และอีกทางหนึ่งคือคุณภาพ ซึ่งไม่ได้แปลว่าฝ่ายปริมาณจะไร้คุณภาพหรือฝ่ายคุณภาพจะไร้ปริมาณโดยสิ้นเชิง เป็นเพียงจุดเริ่มต้นว่าใครเฉดไหนเท่านั้นเอง แต่ละคนจะได้สร้างดวงดาวในสไตล์ของตัวเองขึ้น ขบวนประชาธิปไตยของเราทุกวันนี้ใช้วิธีแบ่งงานกันทำ (division of labor) ได้อย่างสบาย

4.ประเมินสถานการณ์ในปี2555และระยะต่อไปของฝ่ายอำมาตย์อย่างไร และขบวนประชาธิปไตยต้องกำหนดจังหวะก้าวรับ ก้าวรุก อย่างไร

ผมคิดว่าศักดินา-อำมาตย์มาถึงระยะหมดเครื่องมือใหม่ในการรักษาอำนาจ และเริ่มงัดเอาของเก่ามาใช้ประโยชน์ แล้ว ไม่ว่าอำนาจกองทัพ อำนาจศาล-ตุลาการ อำนาจองค์กรอิสระ อำนาจผ่านภาคธุรกิจ อำนาจผ่านสื่อมวลชนในสัมปทานรัฐ อำนาจกำหนดควบคุมทรัพยากรธรรมชาติอย่างมวลน้ำในเขื่อน ใช้มาเรื

จนกลไกเหล่านี้สึกหรอและกระสุนเริ่มด้าน มวลชนก็อยู่ในสภาพ “รู้ทัน” ขณะนี้เขาจึงหันมาใช้เครื่องมือใหม่อย่างรัฐบาลพรรคเพื่อไทย ตามกรอบความคิด “แดงฆ่าแดง” ที่เราพูดกัน แต่ปัญหาใหญ่จริงๆ ที่เขาเองก็รู้ดีคือความเสื่อมถอย ณ ศูนย์กลางของระบอบ ปัญหามะเร็งในเนื้อในตัวเองทำให้เครื่องมือใดก็ใช้การไม่ได้เต็มที่ วิกฤติการณ์การเมืองไทยจึงจะไม่มี บทจบที่ “สวยงาม” อย่าง ๑๔ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๑๖ หรือ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๓๕ อีกและฝ่ายเขาก็รู้ดี ผมคิดว่า “๖ ตุลา” ครั้งต่อไปคงรุนแรงกว่าเมื่อ พ.ศ.๒๕๑๙ ขบวนประชาธิปไตยไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากเตรียมกายและเตรียมใจให้พรั่งพร้อม การเปลี่ยนแปลงในบ้านเมืองจะเกิดขึ้นแน่ และการบริหารระยะเปลี่ยนผ่านน่าจะเป็นหัวใจของเรื่อง

5.ทางเลือกของสังคมไทยระหว่างการปรองดองกับการปะทะกันอย่างถึงรากถึงโคนสิ่งใดจะเป็นแนวโน้มหลัก

“ปรองดอง” เป็นคำที่ดีและไพเราะ แต่ไม่สอดคล้องต่อธรรมชาติของระบอบการเมืองการปกครองแบบอำนาจสูงสุด (absolutism) ระบอบอำนาจสูงสุดไม่ยอมรับการแบ่งปันในอำนาจและผลประโยชน์ แต่มองตนเองว่าเป็นผู้จัดการอำนาจและผลประโยชน์นั้นเอง

ผู้กุมอำนาจในลักษณะนี้จะไม่เห็นว่าการแข่งขันทางอำนาจเป็นเรื่องปกติ แต่เห็นว่าเป็นศัตรูที่ต้องกำจัดกวาดล้างโดยสิ้นเชิง

หลักฐานในการเมืองไทยบอกเราซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “การปรองดอง” ในอดีตไม่มีความหมายใดๆ ในยามที่เกิดการเผชิญหน้าทางการเมืองในระยะต้นและระยะกลาง อาจมีประโยชน์บ้างในระยะปลาย ที่ผู้แพ้และชนะต่างรู้ชะตาของตนเองอย่างค่อนข้างเด็ดขาดแล้ว

ผมไม่เก่งพอที่จะวิเคราะห์ได้ว่า “การปะทะ” จากนี้ไปจะออกมาในรูปใดและรุนแรงขนาดไหน แต่การสร้างบรรยากาศต่อต้านแนวปฏิรูปอย่างที่กำลังกระทำกับ “กลุ่มนิติราษฎร์” ที่กำลังรณรงค์ต่อต้านกฎหมายหมิ่นฯ ในขณะนี้ เสมือนเป็นปฐมบท (pre-requisite) ที่นำไปสู่ “๖ ตุลา” ครั้งที่ ๒ ได้ ลองสังเกตแนวคิดที่พูดผ่านปากคนต่างๆ ของฝ่ายศักดินา-อำมาตย์ขณะนี้จะพบว่าคล้ายคลึงกัน เช่น ใครที่จะแก้ไขกฎหมายนี้ให้ไปอยู่ต่างประเทศ เป็นต้น ไม่ต่างอะไรนักจากแนวทางของวิทยุยานเกราะ กลุ่มนวพล กลุ่มกระทิงแดง กลุ่มลูกเสือชาวบ้าน กลุ่ม ทส.ปช. ของ พ.ศ. นั้น ประเด็นขณะนี้จึงไม่ใช่การเลือกระหว่างปฏิรูปหรือปฏิวัติ หากมวลชนไม่สามารถแม้แต่จะเสนอให้แก้ไขกฎหมายอย่างเปิดเผยตามสิทธิในรัฐธรรมนูญแล้ว แนวปฏิรูปจะถูกบีบให้เปลี่ยนเป็นแนวปฏิวัติโดยอัตโนมัติ

6.คุณจักรภพใช้ชีวิตในต่างประเทศอย่างไร และเป็นไปได้ไหมที่ขบวนการปฏิวัติหรือปฏิรูปอาจก่อตัวมาจากต่างประเทศคล้ายกับคณะราษฎรเมื่อปี2475

ผมขอรวมคำถามนี้มาตอบพร้อมกันตรงนี้นะครับ การปฏิวัติใดๆ ในอดีตเกิดขึ้นจากความคิดทางอุดมการณ์ก็ได้ จากตำรับตำราหรือลัทธิใดๆ ก็ได้ แต่จะไม่ยกขึ้นเป็นสถานการณ์ปฏิวัติหากไม่เกิดความฉุกเฉินอย่างฉับพลัน (immediacy) ขึ้นก่อน

สถานการณ์โดยรวมจึงเกี่ยวข้องโดยตรงกับการปฏิวัติในแต่ละสังคม ไม่ใช่ถูกชี้นำโดยเอกเทศจาก “ผู้นำปฏิวัติ” โดยอัตวิสัยเท่านั้น

สังคมไทยเราถูกมองว่าเป็นวัฒนธรรมปฏิรูป เพราะไม่ชอบการเผชิญหน้าและไม่ชอบความยืดเยื้อ โดยปกติคงไม่อยากปฏิวัตินัก แต่คำถามคือเรากำลังถูกผลักไสให้ดาหน้าไปสู่สถานการณ์เช่นว่านั้นหรือไม่

ผมคิดว่าเงื่อนไขแบบนั้นกำลังปรากฏขึ้นอย่างช้าๆในสังคมอนุรักษ์นิยมแบบไทย ศูนย์กลางจะอยู่ที่ใดน่าจะไม่สำคัญนัก ซ่อนตัวอยู่ในประเทศหรือนอกประเทศก็ได้ เพราะขบวนปฏิวัติต้องปรับตัวอีกนับครั้งไม่ถ้วนในสถานการณ์จริง

แต่ถ้าจะตอบกันสั้นๆ ศูนย์กลางในการปฏิวัติประชาธิปไตยไทยที่จะเกิดขึ้นในต่างประเทศมีความเป็นไปได้สูงครับ.

ที่มา : http://thaienews.blogspot.com/index.html

ศักดิ์ศรีของรัฐบาล โดย กาหลิบ

2011-12-01T15:32:00.003+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง ศักดิ์ศรีของรัฐบาล

โดย กาหลิบ

บางครั้งในระหว่างการต่อสู้ เราเผลอไผลให้ความสำคัญกับฝ่ายตรงข้ามมากเกินไป เราเก็บรายละเอียดหมดว่าเขาทำอะไร เคลื่อนไหวอย่างไร ใช้ใครทำงาน และนำมาวิเคราะห์ประเมินผลจนบางทีก็เกินควร เราจึงมองข้ามคนสำคัญที่เราสามารถควบคุมได้มากกว่าฝ่ายตรงข้ามหรือศัตรู นั่นคือก็ตัวเราเอง

รู้กันทั่วแล้วว่าแผนรุกฆาตรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตรกำลังก่อตัวขึ้น และเราก็ควรวิเคราะห์ฝ่ายเขาให้ชัด แต่คำถามที่สำคัญที่ลืมถามไม่ได้คือ แล้วตัวรัฐบาลเองเล่าทำอะไรได้บ้างระหว่างนี้?

ถึงรัฐบาลปัจจุบันจะประสบกับสภาพปัญหา “รัฐซ้อนรัฐ” มีคนชักใยให้อำนาจหน่วยงานต่างๆ อยู่เบื้องหลังประหนึ่งว่าเป็นรัฐบาลตัวจริงของราชอาณาจักร แต่มิได้หมายความว่ารัฐบาลจะไร้อำนาจโดยสิ้นเชิง ยังมีอำนาจหลายอย่างอยู่ในมือของรัฐบาลและรัฐบาลก็ยังควบคุมสถานการณ์ได้อยู่

จะขอพูดเฉพาะอำนาจที่รับรู้โดยทั่วกันว่าเป็นของรัฐบาลและเว้นอำนาจอื่นๆ ที่คงไม่ต้องประกาศให้ฝ่ายตรงข้ามมาร่วมรับรู้

อันดับแรก รัฐบาลต้องตรวจกำลังพลในหน่วยงานต่างๆ ทั้งพลเรือนและทหารเสียแต่บัดนี้ว่า ใครที่สามารถพึ่งพาในยามวิกฤติได้บ้าง การทดสอบว่าไว้วางใจได้ขนาดไหนมีสูตรอยู่แล้ว ไม่ต้องมากล่าวย้ำซ้ำทวนในที่นี้ นายกรัฐมนตรี รองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี เลขานุการรัฐมนตรี ที่ปรึกษารัฐมนตรี จนที่ปรึกษาลอยของผู้มีอำนาจต่างๆ ในรัฐบาล สามารถเริ่มทำงานนี้ได้ในทันที งานที่ควรนำมาทดสอบก็เป็นงานที่ต้อง “เลือกข้าง” ให้ชัดเจน อย่าเปิดโอกาสให้นกสองหัวหรือคนหลายหน้ามีชีวิตที่เป็นสุขนัก

ใครที่มอบงานไปหรือทดสอบแล้วไม่ผ่านเกณฑ์ ต้องโยกย้ายเปลี่ยนแปลงเสียในทันที ส่วนจะทำอย่างไรไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามได้แนวร่วมเพิ่มเพราะโกรธเกลียดฝ่ายเรา ถือเป็นศิลปะส่วนตัวของแต่ละคน อายุปูนนี้กันแล้วคงไม่ต้องมานั่งเขียนบทให้กัน

อันดับสอง รัฐบาลต้องไม่ยอมให้หน่วยงานใต้สังกัดทำตัวเสมือนรัฐอิสระ ในกรณีน้ำท่วมนี่ก็เห็นชัดจากกรณีการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) กรมชลประทาน ผู้ว่าราชการบางจังหวัด และกรุงเทพมหานคร กองทัพบก เป็นอาทิ วิธีการหนึ่งคือเรียกผู้บริหารสูงสุดของหน่วยงานนั้นๆ มาประจำการอยู่กับศูนย์อำนาจของรัฐบาลโดยไม่ให้คลาดสายตา หากหมายเลขหนึ่งของหน่วยงานใดทำท่าอิดเอื้อนหรือปฏิเสธ คล้ายๆ กรณีอธิบดีกรมชลประทานที่ส่งรองอธิบดีมาแทน ก็เปลี่ยนอธิบดีนั้นเสีย ใครจะโทรศัพท์มาขู่ว่าใครเป็นคนของใครก็อย่าได้นำพา ถือโอกาสว่าเป็นภัยพิบัติของบ้านเมือง แล้วก็เดินหน้าต่อไป

รัฐบาลมีอำนาจเต็มที่ที่จะวางกำลังพลให้ตนทำงานตามนโยบายที่แถลงไว้ต่อสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา ถึงข้าราชการมีสิทธิที่จะฟ้องร้องต่อตุลาการศาลปกครองได้หากรู้สึกว่าถูกกลั่นแกล้งก็จงเดินหน้าต่อไป ระหว่างบริหารรัฐบาลต้องใช้คนที่ใช้ได้ ปัญหาในอนาคตเอาไว้แก้ไขในอนาคต อย่านำมาผสมกันจนก้าวขาไม่ออก

ระลึกไว้เสมอว่านี่เป็นรัฐบาลของประชาชน ไม่ใช่รัฐบาลของระบบราชการ หรือรัฐบาลของคนที่คอยควบคุมรัฐบาลอยู่หลังม่าน ข้าราชการมีคนที่จะขึ้นมาแทนกันได้เสมอ ไม่มีใครดีวิเศษขนาดหาผู้ใดแทนที่มิได้

อย่าลืมเช่นกันว่า ในกรณีฉุกเฉินและจำเป็น ผู้เป็นนายกรัฐมนตรีมีอำนาจโยกย้ายเปลี่ยนแปลงบุคลากรได้ตลอดเวลา ไม่ต้องรอให้รัฐมนตรีเจ้ากระทรวงชงเรื่องขึ้นมาก่อน

ปัญหาเรื่องนี้จะมีก็เพราะความไม่กล้า เพราะกลัวทะเลาะกับคนใหญ่ที่หนุนบุคคลนั้นๆ จากหลังม่าน หรือไม่ก็เก็บข้าราชการเลวไว้ทำประโยชน์ส่วนตัวให้ ทั้งหมดนี้ต้องขจัดให้หมดไปและประชาชนสามารถมีบทบาทในการจี้ให้ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองทำเช่นนั้นได้เสมอ

อันดับสามและสุดท้ายในเวลานี้ รัฐบาลมีอำนาจเต็มที่ในการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงงบประมาณแผ่นดิน จะยอมให้สำนักงบประมาณหรือใครหน้าไหนมาอ้างระเบียบเล็กน้อยเพื่อขัดขวางการทำงานในยามฉุกเฉินมิได้

แน่นอนว่าการทำงานในระบบงบประมาณ ต้องมีการคานและถ่วงดุลในรัฐสภาเพื่อมิให้รัฐบาลกระทำผิด แต่ขั้นตอนเหล่านั้นต้องไม่ทำให้รัฐบาลไร้อำนาจหรือมีอำนาจไม่เพียงพอที่จะทำงานรับใช้ประชาชนด้วย

ศักดิ์ศรีของรัฐบาลเลือกตั้งได้มาจากประชาชน ต้องทำตัวให้สม.

----------------------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566795 (จ.- ศ.10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

อวสานปรองดอง โดย กาหลิบ

2011-11-25T13:08:00.004+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง อวสานปรองดอง

โดย กาหลิบ

แนวคิดปรองดองเป็นเรื่องจอมปลอมมาตั้งแต่ต้นสำหรับผู้สังเกตการณ์การเมืองที่เอาจริงเอาจังและไม่หลอกตัวเอง แต่เมื่อคำพิพากษาในคดีของนายอำพล ตั้งนพกุล ผู้ที่ชาวประชาธิปไตยเรียกขานอย่างเคารพและเห็นใจว่า “อากง” ปรากฏขึ้น ความจอมปลอมก็กลายเป็นการหลอกลวงอย่างสมบูรณ์

“อากง” ในวัย ๖๑ ปี ถูกพิพากษาให้จำคุก ๒๐ ปี เพราะส่งข้อความผ่านระบบ SMS รวม ๔ ครั้งไปยังโทรศัพท์ของลูกน้องคนหนึ่งของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีขณะนั้น ข้อความเหล่านี้ถูกชี้โดยศาลว่าเข้าข่ายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ อันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๑๑๒ บวกด้วยฐานความผิดตามพระราชบัญญัติคอมพิวเตอร์ ในที่สุด “อากง” ก็ต้องคำพิพากษาให้รับราชทัณฑ์รวม ๔ กระทง กระทงละ ๕ ปี รวมทั้งสิ้น ๒๐ ปี

“อากง” มีสิทธิ์ยื่นขออุทธรณ์ภายใน ๓๐ วันก็จริง แต่ความโหดเหี้ยมที่เกิดขึ้นในกระบวนการขั้นแรกก็ทำให้มวลชนประชาธิปไตยรู้สึกถึงรสขมในปากและลำคอ จนไม่ปรารถนาจะพึ่งพากระบวนการ “ยุติธรรม” ที่เหลืออีกต่อไป

ใครที่ยังหลงละเมอกับ “การปรองดอง” และ “ความยุติธรรม” ในระบอบปัจจุบัน ถึงเวลาตื่นจากฝันและดื่มด่ำความจริงจากคดีของ “อากง” ได้แล้ว

“อากง” คือบุคคลสามัญธรรมดา ไม่ใช่ผู้นำการเมืองและไม่ใช่แม้กระทั่งนักเคลื่อนไหวทางการเมือง ความรู้ในเครื่องมือสื่อสารและเทคโนโลยีสมัยใหม่ก็จำกัด อายุอานามก็กว่าหกสิบปี เป็นเพียงชายในวัยเริ่มชราคนหนึ่งที่เจ็บปวดกับความไม่ถูกต้องของบ้านเมืองและประสงค์จะแสดงสิทธิความเป็นคนของตนเองตามเสรีภาพที่เผลอคิดว่าตัวเองมีอยู่เท่านั้น

แกคงเหมือนคนไทยอีกหลายล้านคน ผู้เคยเชื่อในความดีงามของระบอบเก่าๆ และบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญที่เขียนประกันสิทธิและเสรีภาพไว้อย่างหรู

คนไทยใจบริสุทธิ์เหล่านี้คงยังมีอีกมาก มิฉะนั้นเหยื่อทมิฬของระบอบเก่าในข้อหาหมิ่นเบื้องสูงคงจะไม่มากเต็มเมืองถึงขนาดนี้

ในชั่วโมงนี้ข่าว “อากง” กำลังแพร่สะพัดไปตามสื่อระดับโลกอย่างรวดเร็ว เพราะเครือข่ายข่าวที่เราช่วยกันสร้างขึ้นมาด้วยใจ สำนักข่าวฝรั่งเศส, BCC, CNN ฯลฯ เพิ่งจบสิ้นการรายงานข่าวชิ้นแรกของ “อากง” ออกไปสู่โลก และจะมีรายงานข่าวตามมาอีกมาก ทุกรายงานเน้นน้ำหนักที่ความรุนแรงที่ปรากฏในคำพิพากษา

คดีของ “อากง” อาจจะเป็นเส้นแบ่งที่สำคัญของสังคมไทยในอนาคตอันใกล้ เพราะเป็นหลักฐานอันชัดเจนว่าหนทางปรองดองมิได้นำไปสู่ความสงบสุขของสังคมไทยเลย

คอลัมน์หายไปนานหลายสัปดาห์ เพราะติดตามสถานการณ์น้ำการเมืองที่ไหลท่วมคนจนและผู้ที่เริ่มตั้งตัวขึ้นมาด้วยกิจการขนาดเล็กและกลางอย่างที่เรียกกันว่า SMEs อย่างใกล้ชิด จนสรุปได้ว่าคนที่เป็นเจ้าพ่อน้ำเมืองไทยอยู่คนเดียวเป็นคนขนาดไหน น้ำที่เก็บไว้อย่างจงใจเจตนาและการวางแผนอันแยบยลร่วมกับหน่วยราชการและรัฐวิสาหกิจที่จงรักภักดีต่อตัวเขาจนไม่ฟังรัฐบาลของประชาชน ถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือประหัตประหารอย่างเลือดเย็นเมื่อพบว่าตัวเขารู้สึกว่ากำลังสูญอำนาจเบ็ดเสร็จไปทีละน้อยๆ ตามวัฏสงสารและสันดานชั่วร้ายของตนเอง

มาตรการหลายอย่างในฝ่ายประชาธิปไตยจึงถูกกำหนดขึ้น เพื่อให้สมกับความเหี้ยมโหดของคนสั่งการทำลายและทำร้ายประชาชน แต่ก่อนการประดาบกันในแง่มุมนั้นจะเกิดขึ้น คดี “อากง” ก็ปรากฏขึ้นเสริมสถานการณ์อย่างสอดคล้องต้องกัน

เหมือนฟ้าดินจะช่วยฉีกกระชากรูปทองให้ออกจากตัวเป็นๆ ของเขาให้ทันใจ

ขอให้พี่น้องไทยทั่วโลกและครอบครัวญาติมิตรที่เป็นคนชาตินั้นๆ ช่วยรวมตัวประท้วงให้ปรากฏชัด ณ สถานเอกอัครราชทูต หรือ สถานกงสุลใหญ่ของไทยในประเทศและเมืองต่างๆ โดยเอาตัวอย่างจากคดี “อากง” เป็นคำอธิบายต่อคนที่ยังไม่เข้าใจในปัญหาวิกฤติไทย สื่อสากลทั่วโลกซึ่งเริ่มเข้าใจว่าผู้ร้ายแห่งการเมืองไทยตัวจริงคือใคร คงจะเข้าช่วยเหลือเผยแพร่กิจกรรมของท่านเพื่อเร่งปฏิกิริยาในระดับสากลต่อไป

ดิ้นรนทำลายตัวเองนักก็ดีแล้ว ขอประกาศรับลูก ณ บัดนี้.

---------------------------------------------------------------------------------

ความตายของกัดดาฟี่ โดย กาหลิบ

2011-10-23T19:47:00.001+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง ความตายของกัดดาฟี่

โดย กาหลิบ

การสังหารโหดอดีตผู้นำลิเบีย พันเอกมูอัมมาร์ กัดดาฟี่ เกิดขึ้นระหว่างน้ำหลากครั้งใหญ่ในเมืองไทย ใจคอคนไทยอย่างเราๆ ก็เวียนวนอยู่กับเรื่องใกล้ตัว ไม่อยากคิดอะไรไกลนักในระยะนี้ แต่การหักมุมในการเมืองระหว่างประเทศที่ปลิดชีพกัดดาฟี่เที่ยวนี้ออกจะมีความหมายต่อโลกในหลายมิติ จะเพิกเฉยไปเลยคงไม่สมควร โดยเฉพาะในความเกี่ยวข้องกับการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยไทย เพื่อนร่วมทุกข์ในเมืองไทยทุกๆ ท่านคงเข้าใจที่จะไม่พูดเรื่องน้ำสักวัน

ข่าวสารทุกวันนี้รวดเร็วถึงขนาดที่ภาพการจับตัวและกลายสภาพเป็นร่างไร้วิญญาณของกัดดาฟี่มาถึงเร็วว่าเนื้อข่าว เราเห็นภาพกัดดาฟี่ที่ดูงุนงงตื่นกลัว ถูกกลุ้มรุมอย่างไม่เป็นมิตรโดยผู้คนที่มีอาวุธในมือ แล้วภาพก็ตัดไปที่ร่างเปื้อนเลือดของอดีตผู้นำลิเบียที่กำลังถูกนำขึ้นแสดงบนเวทีต่อหน้าประชุมชนที่เมืองเซิร์ต และเห็นได้ชัดว่าถูกปลิดชีพลงเสียแล้ว จนถึงบัดนี้ก็ยังไม่ชัดเจนว่ากระสุนนัดสุดท้ายที่ฆ่ากัดดาฟี่มาจากที่ใด จากกองกำลังติดอาวุธฝ่ายประชาชนที่รุมล้อมอยู่หรือจากองครักษ์คนสุดท้ายที่ตัดสินใจลั่นกระสุนใส่ศีรษะอดีตเจ้านายของตนเพื่อให้พ้นจากประชาทัณฑ์และพิทักษ์ศักดิ์ศรีกันแน่ แต่นั่นเป็นภาระหน้าที่ของนักประวัติศาสตร์และผู้สนใจในการรวบรวมหลักฐานเพื่อประกอบภาพขึ้นใหม่

สิ่งที่มีความหมายต่อเราในเมืองไทยคือการตายของกัดดาฟี่และผลกระทบต่อเนื่องจากวันนี้

ข้อเท็จจริงที่ควรบันทึกไว้ก่อนที่อารมณ์ล้างแค้นจะไหลเข้ามาแทนที่คือ กัดดาฟี่มิได้ถูกโค่นโดยประชาชนเพียงอย่างเดียว แต่ด้วยสรรพาวุธของมหาอำนาจที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะฝรั่งเศส เพราะเขาไปหลบซ่อนตัวอยู่ที่บ้านเกิดคือเซิร์ตอย่างปลอดภัย กองกำลังประชาชนเข้าไม่ถึงตัวนานถึงสองเดือน แต่เมื่อเขาตัดสินใจย้ายที่หลบซ่อนตัวนั่นเองที่ข่าวรั่ว ขบวนรถกันกระสุนของเขาถูกโจมตีปานสายฟ้าแลบจากเครื่องบินรบฝรั่งเศสซึ่งได้รับข้อมูลอย่างแม่นยำ แต่กัดดาฟี่ก็ยังไม่ตาย วิ่งออกจากซากรถที่สิ้นสภาพขบวนอารักขา พร้อมกับลูกชายและหัวหน้าฝ่ายข่าวกรองประจำตัวแล้วไปหลบซ่อนในท่อน้ำ จากนั้นเองกองกำลังติดอาวุธฝ่ายประชาชนก็เข้าถึงตัว แล้วการฆาตกรรมทางการเมืองจึงเกิดขึ้น จะโดยใครก็ตาม

ชาวประชาธิปไตยทั่วโลกผู้รู้ถึงพฤติกรรมเลวร้ายยาวนานของกัดดาฟี่ รวมทั้งนักประชาธิปไตยไทย คงกำลังสาธุการกับการตายของเขา กัดดาฟี่คือคนที่ฆ่า ทรมาน และละเมิดสิทธิความเป็นมนุษย์ของคนลิเบียมานานถึงสี่ทศวรรษ ชีวิตมนุษย์ถูกกระทบกระเทือนอย่างสาหัสจากระบอบเขามาไม่รู้จักเท่าไหร่ แม้แต่ประชาคมระหว่างประเทศก็ยังชิงชังในความเป็นผู้ก่อการร้ายสากลของเขา การสิ้นชีพอย่างน่าสยดสยองของเขาจึงเสมือนว่าบาปอันหนักได้สนองเขาเข้าให้ ดูจะเป็นสมดุลแห่งชีวิตอยู่

ประชาชนผู้ถูกกดขี่ทำร้ายจนต้องลุกขึ้นสู้กับผู้เผด็จการและระบอบชั่วร้าย ถือเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติของสังคมมนุษย์ และเป็นความงอกงามของประชาธิปไตย แต่สมควรหรือไม่ที่ประเทศอื่นๆ โดยเฉพาะชาติมหาอำนาจจะเข้าร่วมแทรกแซงด้วยอย่างนี้?

สิ่งที่ควรเกิดขึ้นตามธรรมชาติคือประชาชนลุกขึ้นสู้ด้วยตนเอง เมื่อถูกทำร้ายโดยผู้มีอำนาจรัฐก็ย่อมมีสิทธิ์ในการป้องกันตนเองอย่างเต็มที่ หากจะมีประชาคมระหว่างประเทศเข้ามาเกี่ยวข้องในบางขั้นตอนก็ควรเป็นองค์การสหประชาชาติ มากกว่าจะเป็นประเทศอื่นที่มีสิทธิ์มีเสียงเท่ากันในความเป็นพลโลก พูดง่ายๆ ว่าถ้าจะเอาผิดกัดดาฟี่ในอาชญากรรมทางการเมืองอันมากมายของเขา ชาวลิเบียก็ควรเป็นผู้ชี้นำและดำเนินการเอง อดีตผู้นำควรถูกนำตัวขึ้นศาล ใช้หลักนิติธรรมมาเป็นเนื้อ โทษจะถึงขึ้นประหารชีวิตหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับขั้นตอนนั้น

ไม่ใช่การไล่ฆ่าโดยกองกำลังต่างชาติ และต้อนให้กระเซอะกระเซิงไปถูกฆ่าโดยคนที่กำลังโกรธแค้นชิงชัง

การลงโทษคนที่มีหัวใจเป็นสัตว์ ต้องกระทำโดยจิตใจที่สูงกว่า การลดตัวลงไปเป็นสัตว์ด้วยมิใช่สิ่งพึงกระทำ

เราไม่ต้องการกลายเป็นเผด็จการระบอบใหม่ที่มาแทนเผด็จการระบอบเก่า แต่ต้องการนำความเป็นมนุษย์ที่สูงกว่าเข้ามามอบแก่สังคม เราต้องระวังความคิดและจิตใจของเราให้ดี

ความตายของกัดดาฟี่นั้นเข้าใจได้ แต่ชาวประชาธิปไตยควรคิดใคร่ครวญอย่างลึกซึ้งถึงผลทางสังคมในอนาคต ก่อนที่เราจะต้องตกอยู่ในที่นั่งนั้นเอง.

--------------------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ.10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

สู้กันซึ่งหน้า โดย กาหลิบ

2011-10-19T16:33:00.004+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง สู้กันซึ่งหน้า

โดย กาหลิบ

เพิ่งดูการโต้ความคิดเต็มเหยียดสองชั่วโมงของผู้ที่ต้องการเป็นตัวแทนพรรครีพับลิกันในสหรัฐฯ เพื่อไปชิงตำแหน่งประธานาธิบดีกับบารัค โอบาม่า แล้วก็เกิดความคิดหลายอย่าง

การโต้ความคิด หรือ debate ครั้งนี้เกิดขึ้นในหมู่ผู้สมัคร ๗ คน และเฉือนกันในสายตาของผู้ชมอเมริกันนับหมื่นในห้องประชุมของโรงแรมเวเนเชียนลาสเวกัส และอีกเป็นล้านๆ คนที่ชมทางโทรทัศน์ นี่คือหนึ่งในการเดินสายโต้ความคิดของผู้สมัครเหล่านี้ และใครจะอยู่จะไปจนถึงวันเลือกตัวผู้สมัครในการประชุมใหญ่ของพรรคขึ้นอยู่กับคะแนนนิยมที่จะเปลี่ยนแปลงขึ้นลง ทั้งพรรครีพับลิกันและพรรคเดโมแครตต่างยอมรับและใช้รูปแบบที่คล้ายคลึงกันนี้

๗ คนของรีพับลิกัน ซึ่งจะต้องสู้กันจนเหลือเพียงคนเดียว และคนๆ นั้นก็จะเลือกผู้สมัครร่วมเพื่อเป็นรองประธานาธิบดีอีกคนหนึ่งในภายหลัง ประกอบด้วยอดีตสมาชิกวุฒิสภาอย่าง ริค แซนทอรั่ม ที่วางตนเองเป็นผู้สมัคร “หนุ่ม” อดีตผู้ว่าการรัฐอย่าง มิตต์ รอมนี่ย์ ผู้เป็นตัวเต็งในชั่วโมงนี้ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรปัจจุบันอย่าง รอน พอลล์ และ มิเชล บาคแมน ซึ่งเป็นสุภาพสตรีคนเดียวในกลุ่ม ขาใหญ่ผู้เป็นอดีตประธานสภาผู้แทนราษฎรอย่าง นิวท์ กิงริช ผู้ว่าการรัฐเท็กซัสอย่าง ริค เพอร์รี่ ไปจนถึงชายผิวดำผู้สร้างจุดยืนว่าเป็นนักธุรกิจคนนอกและไม่ใช่นักการเมืองอาชีพอย่าง เฮอร์แมน เคน ที่กำลังเข้าตามวลชนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ใครเป็นใครและมีโอกาสเข้าวินขนาดไหน วันหลังคงมีโอกาสได้เสวนากัน แต่ความสำคัญที่เกิดขึ้นในกิจกรรมการเมืองสไตล์อเมริกันอย่างนี้อยู่ที่การโต้ความคิดกันสดๆ แบบซึ่งหน้า หยิบเอาเรื่องที่มวลชนสนใจมาสาดใส่กันอย่างเปิดเผย แม้เป็นเรื่องที่อ่อนไหวและถ้าเป็นสไตล์ไทยเดิมก็ต้องคุยด้วยเสียงกระซิบ เขาก็พูดกันเสียงดังๆ และคาดคั้นคำตอบกันเหมือนจะฆ่าฟันกันทางการเมือง

ยกตัวอย่างเรื่องเหล่านี้เสียหน่อยให้เห็นภาพ การประกันสุขภาพถ้วนหน้าจะเอาอย่างไร เอาเงินกลุ่มไหนไปช่วยกลุ่มไหน ภาษีจะลดให้ใคร เพิ่มให้ใคร อำนาจตัดสินใจเกี่ยวกับแรงงานต่างด้าวผู้เข้าเมืองผิดกฎหมายเป็นของใคร รัฐบาลกลางที่กรุงวอชิงตันหรือรัฐบาลระดับมลรัฐในท้องถิ่นนั้นๆ เงินที่เอาไปช่วยประเทศต่างๆ ในฐานะความช่วยเหลือในขณะที่คนอเมริกันลำบากยากจน จะยกเลิกหรือไม่ งบประมาณทางทหารควรลดลงขนาดไหน โดยไม่เกิดผลกระทบต่อการป้องกันประเทศ ฯลฯ

การโต้ความคิดเป็นไปอย่างดุเดือด อย่างตอนหนึ่ง ริค เพอร์รี่ เรียก มิตต์ รอมนี่ย์ ว่า “คนโกหก” และ “คนเสแสร้ง” เพราะมีข้อกล่าวหาว่ารอมนี่ย์แอบจ้างแรงงานต่างด้าวผิดกฎหมายไว้ทำงานในสวนเกษตรของเขา ก็ทำให้เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรงคละเคล้าระหว่างเรื่องส่วนตัวกับนโยบาย

นอกจากรอมนี่ย์จะถูกโจมตีและคนอื่นๆ ก็เข้าช่วยรุมเพราะกำลังนำ อีกคนหนึ่งที่ความนิยมดีขึ้นเรื่อยๆ อย่าง เฮอร์มัน เคน ก็ถูกเล่นงานไม่น้อย โดยเฉพาะข้อเสนอภาษี 9-9-9 ที่หวังให้เป็นเครื่องมือกระตุ้นและสร้างเศรษฐกิจ ข้อเสนอนี้ถูกโจมตีจากทั้ง ริค เพอร์รี่ มิเชล บาคแมน และริค ซานทอรั่ม ว่าเป็นแผนการที่คนอเมริกันจะต้องจ่ายภาษีมากขึ้นในบั้นปลาย

ความน่าสนใจของเคนอย่างหนึ่ง นอกจากความเป็น “คนนอก” และฉีกตัวเองจากนักการเมือง ๖ คนที่เหลือแล้ว เขายังเป็นคนผิวดำ ประเด็นนี้น่าจะเป็นยุทธวิธีที่จะเอาคนดำฝ่ายรีพับลิกันมาชนคนดำอีกคนหนึ่งซึ่งเป็นแชมเปี้ยนฝ่ายเดโมแครตอยู่ในสนาม นั่นคือประธานาธิบดีบารัค โอบาม่า

ผลลัพธ์อย่างหนึ่งของการสู้กันซึ่งๆ หน้า ได้แก่ความชัดเจนในจุดยืนของผู้สมัครแต่ละคน สิ่งที่ผู้ดำเนินรายการ แอนเดอร์สัน คูเปอร์ จาก CNN และผู้ชมส่วนหนึ่งลุกขึ้นถาม ล้วนเป็นหมัดตรงๆ ชนิดเลี่ยงไม่ได้ทั้งนั้น ใครที่คิดว่าวาทศิลป์และความลื่นกะล่อนทางการเมืองจะช่วยได้ในสถานการณ์เช่นนี้ ก็เท่ากับลุกขึ้นประจานตัวเองในที่สาธารณะ

ดูตัวอย่างนี้แล้วก็นึกถึงเมืองไทยเรา

ไม่มีใครบอกว่าอยากให้เมืองไทยจู่ๆ กลายเป็นเมืองอเมริกันหรือตาบอดจนมองข้ามความแตกต่างทางวัฒนธรรมระหว่างกัน แต่ยอมรับหรือไม่ว่าการพูดอะไรตรงๆ ไม่ได้ เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ทุกอย่างในเมืองไทยขาดความชัดเจน

เอาตัวอย่างเฉพาะหน้าก็ยังได้ จนถึงบัดนี้ทุกคนพูดแต่การแก้ปัญหาน้ำโดยทุบโต๊ะตัดบททุกคนว่า อย่ามาถามว่าเราเกิดวิกฤติขึ้นมาได้อย่างไร โดยความคิดที่ครอบงำประเทศมาเนิ่นนานขนาดไหน และทำเป็นไล่ให้ไปช่วยคนที่เดือดร้อนเพื่อกลบเกลื่อน หากคำถามนี้ถูกนำขึ้นไปสู่เวทีที่ลาสเวกัสอย่างเมื่อครู่นี้คงจะกระชากใครต่อใครที่หลบอยู่หลังภาพอันงดงามออกมารับผิดชอบได้ เราจะได้ไม่ต้องพึ่งของปลอมและหันมาสร้างศรัทธาต่อของจริง นั่นคือรัฐบาลของประชาชนตามระบอบประชาธิปไตย

ไปนั่งอ้อล้อกันอยู่แถวออสเตรเลียไม่มีประโยชน์ใดๆ อย่างยั่งยืนเลย.

----------------------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ.10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

เวลาเอเชีย โดย กาหลิบ

2011-10-18T14:20:00.002+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง เวลาเอเชีย

โดย กาหลิบ

พร้อมกับที่ไทยกำลังเดือดร้อนเรื่องสถานการณ์น้ำ โลกทั้งโลกกำลังหนักใจว่าเศรษฐกิจภาพรวมจะลุกลามบานปลายจนกลายเป็นวิกฤติโลกหรือไม่

ตลาดหลักทรัพย์สหรัฐฯ หรือวอลล์สตรีทที่ตกโครมในคราวเดียว ท่ามกลางความไม่ประสีประสาของรัฐบาลบารัค โอบาม่าที่ยังไม่รู้ว่าจะรับมืออย่างไร และความล้มเหลวของกรีซ ในการปฏิบัติตามข้อตกลงในฐานะลูกหนี้ของสหภาพยุโรป ทำให้เราเห็นภาพชัดขึ้นว่าเศรษฐกิจโลกในนาทีนี้กำลังเข้าสู่ห้วงเหวแห่งปัญหาลึก จะถึงขั้นที่กระทบต่อทุกคนรวมทั้งเมืองไทยหรือไม่ก็ยังไม่รู้

เราจำเป็นต้องหันกลับมาวิเคราะห์เรื่องนี้และกำหนดวิธีการรับมือให้ถูกต้อง การต่อสู้ในทางการเมืองอันเข้มข้นรุนแรงและสถานการณ์น้ำที่เสียหายรุนแรงเป็นประวัติการณ์ก็ต้องบริหารคู่ขนานไป จะรอเรื่องหนึ่งจบก่อนแล้วจึงหันมามิได้ เพราะจะไม่ทันเวลา

หน่วยงานบริหารเศรษฐกิจในโครงสร้างประจำ ไม่ว่าจะสภาพัฒน์ฯ กระทรวงการคลัง กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงอุตสาหกรรม ฯลฯ ก็เน้นภาระงานเฉพาะหน้าที่สำคัญและเร่งด่วน เช่น การมุ่งฟื้นฟูเศรษฐกิจหลังน้ำลด การวางโครงสร้างน้ำของประเทศใหม่ทั้งระบบ เป็นต้น

แต่การเตรียมรับปัญหาเศรษฐกิจพิเศษที่จะจรมาเมื่อไหร่ก็ได้นั้น ควรตั้งคณะทำงานพิเศษขึ้นมาให้สมกับสถานการณ์และควรตั้งเสียตั้งแต่บัดนี้

นอกจากภาระหน้าที่ในการวิเคราะห์เศรษฐกิจและเป็นประหนึ่งหวูดเตือนภัยสำหรับประเทศแล้ว คณะทำงานพิเศษนี้ยังมีงานสำคัญอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือการบริหารสิ่งที่นักเศรษฐกิจหลายคนพยากรณ์และเรียกขานว่า “เวลาเอเชีย”

เอเชียเป็นภูมิภาคที่มีพื้นที่มากที่สุดในโลกและมีประชากรมากที่สุดในโลก แต่อำนาจเศรษฐกิจกลับอยู่ในมือของสหรัฐอเมริกาและสหภาพยุโรปมากกว่า การผงาดของจีน อินเดีย เกาหลีใต้และแม้กระทั่งญี่ปุ่นก็ยังขาดความเชื่อมโยงกับเศรษฐกิจโลก และยังไม่ประสบความสำเร็จที่จะเข้าแทนระบบเดิมที่มหาอำนาจเศรษฐกิจเก่าๆ เขาวางไว้ เช่น ยึดเงินตราสหรัฐฯ เป็นสื่อหลักในการแลกเปลี่ยนเงินตราระหว่างประเทศ (forex) จัดระดับการพัฒนาของทุกๆ ประเทศตามเกณฑ์ธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศ เป็นต้น

เหตุผลหนึ่งก็เพราะเอเชียมีปัญหาการเมืองและวัฒนธรรมระหว่างกันมากเหลือเกิน สาธารณรัฐประชาชนจีนผู้ยิ่งใหญ่เป็นทั้งที่พึ่งและภัยคุกคามของบางประเทศในเอเชีย วัฒนธรรมมุสลิมในเอเชีย โดยเฉพาะตะวันออกกลางที่จริงๆ คือเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ ก็ถูกวาดภาพให้กลายเป็น “ภัยคุกคาม” ของโลกในฐานะบ่อเกิดของ “ลัทธิก่อการร้าย” ทั้งๆ ที่ต้องการการพัฒนาไม่น้อยไปกว่าประเทศไหนๆ ในโลกเลย น่านน้ำซึ่งเชื่อกันว่ามีน้ำมันและก๊าซธรรมชาติอย่างหมู่เกาะสแปรตลี่ย์ พาราเซล และอื่นๆ ก็เป็นที่วิวาทบาดหมางจนแทบจะยกกองทัพมาทำสงครามกัน เป็นต้น พูดง่ายๆ คือ เอเชียถูกใครเขาแหย่ให้ทะเลาะกันอย่างได้ผล และทำมาตลอดประวัติศาสตร์หลังสงครามโลกครั้งที่ ๑ โน่นแล้ว คนที่แหย่เขารู้ดีทีเดียวว่าเมื่อใดที่เอเชียรวมตัวกันได้ อำนาจเศรษฐกิจโลกจะไหลกลับรวมศูนย์กันที่นี่

การบริหาร “เวลาเอเชีย” นั้นทำได้หลายวิธี รัฐบาลจากการเลือกตั้งสมัย ดร.ทักษิณ ชินวัตร ได้ลองแล้วหนึ่งวิธี นั่นคือตั้งกลุ่มความร่วมมือที่รวมประเทศตัวแทนของทุกอนุภูมิภาค (sub-region) ในเอเชีย ผลก็คือการผงาดขึ้นของกลุ่ม ACD ซึ่งเริ่มต้นโดยประเทศไทย ประชุมครั้งแรกที่เชียงใหม่ และถูกนำไปสานต่อโดยมหาอำนาจทางเศรษฐกิจแห่งเอเชีย นั่นคือสาธารณรัฐประชาชนจีนผู้เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมครั้งที่สอง ณ นครชิงต่าว แต่แล้วรัฐบาลไทยชุดนั้นก็ถูกรัฐประหารหมดอำนาจไป ส่งผลให้แรงผลักดัน ACD มาทำหน้าที่ผู้บริหาร “เวลาเอเชีย” ลดลงเป็นอันมาก

วิธีอื่นๆ ในการรวมเอเชียในทางเศรษฐกิจยังมีอีก และไทยในยุคที่รัฐบาลของประชาชนอย่างนี้ก็สามารถทำหน้าที่เจ้าภาพได้อีก ไม่ต่างจากสมัยรัฐบาลทักษิณ

ขอเรียกร้องให้รัฐบาลตั้งคณะทำงานขึ้นมาศึกษาและเตรียมรับสถานการณ์เศรษฐกิจโลกเสียแต่บัดนี้ หากวิกฤติไม่เกิด เหตุการณ์ไม่ลุกลามบานปลาย ก็ยุบเลิกคณะทำงานลงเสียเมื่อไหร่ก็ได้ เรื่องดีแบบนี้ไม่มีเสียหน้าหรือเสียรังวัดใดๆ.

-----------------------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ.10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

ทัวร์พิเศษสุด กองเชียร์ไทยหัวใจแดง ครั้งที่ 2

2011-10-18T10:53:00.014+07:00

ทัวร์พิเศษสุด กองเชียร์ไทยหัวใจแดง ครั้งที่ 2

ณ ประเทศกัมพูชา

(เพียงท่านละ 6,500 บาท รวมค่ารถ ค่าอาหาร ที่พัก ประกันอุบัติเหตุ)

เดินทาง วันศุกร์ที่ 28 ตุลาคม - กลับวันอาทิตย์ที่ 30 ตุลาคม 2554

"สู่อารยธรรมขอม หลอมหัวใจไทยกัมพูชา" “กองเชียร์ไทยหัวใจแดง” มาอีกแล้วครับ.. คราวนี้เยี่ยมเยือนโบราณสถานอันเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลก “นครวัด-นครธม” ในราชอาณาจักรกัมพูชา... พวกเราย่อมไม่ลืมว่า ในการต่อสู้กว่าห้าปีของพวกเรา เรามีกัมพูชา-เพื่อนบ้านผู้น่ารัก-ช่วยเหลืออย่างมีน้ำใจมาโดยตลอด พวกเราจึงขอเชิญชวนทุก ๆ ท่าน เดินทางไปเที่ยว และให้กำลังใจกับกัลยาณมิตรของเราในโอกาสนี้ แถมยังจะได้เป็นประวัติชีวิตอีกต่างหากว่า ได้ไปเยือนสถานที่อันโด่งดังกระเดื่องโลกมาแล้วด้วยตัวเอง

กัมพูชา ตั้งอยู่กลางภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพรมแดนทิศเหนือติดกับประเทศไทย (จังหวัดอุบลราชธานี ศรีสะเกษ สุรินทร์ และบุรีรัมย์) และลาว (แขวง อัตตะปือและจำปาสัก) ทิศตะวันออกติดเวียดนาม (จังหวัดกอนทูม เปลกู ซาลาย ดั๊กลั๊ก ส่องแบ๋ เตยนิน ลองอาน ด่งท๊าบ อันซาง และเกียงซาง) ทิศตะวันตกติดประเทศไทย (จังหวัดสระแก้ว จันทบุรี และตราด) และทิศใต้ติดอ่าวไทย

โปรแกรม 3 วัน 2 คืน (โดยรถกลับรถ)

กรุงเทพฯ – อรัญประเทศ – ปอยเปต – นครวัด – นครธม – บันทายศรี – ทะเลสาบ

วันแรกของการเดินทาง 28 ตุลาคม 54 จุดนัดพบ - อรัญประเทศ – ปอยเปต – เสียมราฐ (B/L/D)

06.00 น. คณะพร้อมกันที่จุดนัดพบ แล้วออกเดินทางไปยัง อ. อรัญประเทศ (บริการอาหารเช้าบนรถ)

09.30 น. คณะเดินทางถึง อ. อรัญประเทศ นำคณะท่านพิธีการตรวจคนเข้าเมือง ไทย – กัมพูชา แล้วออกเดินทางโดยรถปรับอากาศสู่จังหวัดเสียมราฐ ตามถนนหมายเลข 6 ซึ่งเป็นถนนลาดยางระยะทาง 152 กม.

12.30 น. เดินทางถึงเมืองเสียมราฐ ซึ่งเป็นที่ตั้งของปราสาทนครวัด

รับประทานอาหารกลางวัน ณ ภัตตาคาร จ. เสียมราฐ นำท่านเก็บสัมภาระเข้าโรงแรมที่พัก ณ โรงแรมระดับ 4 ดาว อังกอร์ริเวร่า / สมายลิ่ง / ซิตี้อังกอร์ /รีโฮเต็ล หรือเทียบเท่า หลังจากนั้นนำท่านไหว้พระองค์เจก-พระองค์จอม ซึ่งเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำจังหวัดเสียมราฐ

17.00 น. นำคณะขึ้นเขาพนมบาเค็ง หรือวนัมกันตาล ที่ตั้งของปราสาทพนมบาเค็งซึ่งเปรียบเสมือนศูนย์กลางแห่งอำนาจของเมืองยโศธรปุระ ในรัชสมัยของพระเจ้ายโศวรมันที่ 1 เพื่อบันทึกภาพพระอาทิตย์อัสดงเหนือบารายตะวันตกที่สวยงามจากยอดประสาทพนมบาเค็ง ท่านจะสามารถมองเห็นเมืองพระนครในบรรยากาศยามเย็นอร่าม เป็นสีทองงดงามดั่งเมืองเนรมิตซึ่งเป็นจุดสูงสุดของเสียมราฐ

19.30 น. รับประทานอาหารค่ำ ณ ภัตตาคารสวัสดี ซึ่งเป็นร้านอาหารไทยที่มีชื่อเสียงที่สุดในจังหวัด

เสียมราฐ หลังนำท่านกลับโรงแรมที่พัก

วันที่สองของการเดินทาง 29 ตุลาคม 54 บันทายศรี – นครธม – ตาพรหม – นครวัด (B/L/D)
07.00 น. รับประทานอาหารเช้าที่โรงแรมที่พัก

08.00 น. เดินทางสู่บันเตียเสรย หรือ บันทายศรี ตามภาษาเขมรจะแปลว่า “ป้อมแห่งสตรี” ด้านตัวปราสาทนั้นสร้างในแนวราบ เป็นปราสาทหลังเล็กๆกลุ่มหนึ่งสร้างด้วยหินทรายสีชมพู และแกะสลักภาพรูปนูนต่ำ โคปุระของปราสาทบันทายศรีเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ซึ่งมีความงดงามมาก ศิลปกรรมของบันทายศรีจะมีความอ่อนช้อย ประณีต มีความคม บางชัดเจนเป็นพิเศษโดยเฉพาะลวดลายพรรณพฤกษาและลายต่างๆ ล้วนมีความชัดเจนประดุจกลีบดอกกลีบใบที่สลักอยู่บนหินลอยเด่นออกมา ส่วนรูปนางอัปสรานั้นจะมีความเป็นมนุษย์มากกว่านางอัปสราและเทวดาในสมัยอื่นๆ คือมีรูปร่างสมส่วน หน้าตาหมดจด อาภรณ์และเครื่องประดับมีความชัดเจน ถือได้ว่างามที่สุดในศิลปะของเขมร

หลังจากนั้นออกเดินทางมุ่งสู่ เมืองนครธม หรือ อังกอร์ธม ชมความงดงมและความมหัศจรรย์ของปราสาท และโบราณสถานที่สำคัญๆอาทิเช่น ปราสาทปักษีจำกรง แล้วชม สะพานนาคราช เป็นหลักศิลามีเอกลักษณ์เฉพาะด้านเช่น รูปแกะสลักรูปเทวดากำลังฉุดนาค ฯ ปราสาทบายน ซึ่งเป็นศูนย์กลางของนครธม และเป็นสุดยอดของปราสาทเขมรในยุคเสื่อมยอดปราสาททุกหลังจะแกะสลักเป็นรูปเทวพักตร์ 4 หน้าซึ่งหันออกไปทอดพระเนตรดูแลทุกข์ สุข ของประชาชนทั้ง 4 ทิศ และขอนำท่านกราบนมัสการ พระชัยพุทธมหานาค เป็นพระพุทธรูปนาคปรกศิลาที่มีขนาดใหญ่ และท่านจะได้ชม บ่อน้ำโบราณ ซึ่งน้ำในบ่อนี้จะถูกนำมาใช้ในพิธีบรมราชาภิเษกของกษัตริย์ทุกรัชกาล และจะได้สัมผัสถึงภาพจิตกรรมแกะสลักที่แสดงถึงชีวิตประจำวันของชาวเขมรโบราณ เปรียบเสมือนการบันทึกประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ของชาวเขมร

12.00 น. รับประทานอาหารกลางวัน ณ ภัตตาคารดอกบัวใหม่ เป็นร้านอาหารเขมร-จีน-เวียดนาม

13.00 น. หลังจากนั้นพาชมปราสาทตาพรหม เป็นวัดในพระพุทธศาสนาที่สร้างใหญ่โตกว่าสนาม

หลวงของไทย รวบรวมหมวดปราสาทไว้ถึง 24 หลัง ตั้งอยู่กลางป่ามีแมกไม้ขึ้นปกคลุม บางแห่งมีรากไม้ใหญ่อันมหึมาโอบอุ้มพระเทวสถานไว้อย่างน่าอัศจรรย์

จากนั้นพาท่านชม ปราสาทนครวัด หรือ อังกอร์วัด สิ่งมหัศจรรย์ 1 ใน 7 ของโลกที่เปรียบเสมือนวิมานของเทพเจ้าสูงสุดที่บรรจงชะลอลงมาประดิษฐานไว้บนโลกมนุษย์ ถือได้ว่าเป็นสุดยอดของการเดินทางในครั้งนี้ ปราสาทนครวัดสร้างโดยพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 โดยถวายเป็นพุทธบูชา ท่านจะได้ชมความงดงามตระการตาของโบราณสถาน และรูปแกะสลักต่างๆเช่น รูปแกะสลักนางอัปสราลิ้น 2 แฉก,ภาพแกะสลักนูนต่ำการกวนเกษียรสมุทร ภาพแกะสลักการยกทัพของพระเจ้าชัยวรมันที่ 1 โดยกองทัพเสียมกุก ห้องทุบอก และชมความงามของยอดปราสาททรงดอกบัวตูม
19.30 น. รับประทานอาหารเย็น ณ ภัตตาคารตนเลแม่โขง พร้อมชมการแสดงศิลปะวัฒนธรรมของชาวกัมพูชา เช่น ระบำนางอัปสรา

วันที่สามของการเดินทาง 30 ตุลาคม 54 โตนเลสาป - ตลาดต้นโพธิ์ - บารายตะวันตก -ไทย (B/L/D)

07.30 น. รับประทานอาหารเช้าที่โรงแรม พร้อมเช็คเอ้าท์
08.30 น. พาท่านล่องเรือในโตนเลสาป ทะเลน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดของทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และมีพันธุ์ปลา

ชุกชุมมากที่สุด ชมวิถีชีวิตชาวเรือกว่า 5,000 ครอบครัว ที่อาศัยอยู่ในทะเลกว้าง ซึ่งครอบคลุม

พื้นที่ถึง 5 จังหวัด ที่ใช้เรือเป็นบ้าน ใช้น้ำเป็นเรือนตาย ในชุมชนชาวน้ำมีครบทั้งโรงพยาบาล โรงเรียน คาราโอเกะ ร้านขายของชำลอยน้ำ นำคณะกลับเข้าตัวเมือง จ. เสียมราฐ

หลังจากนั้นพาท่านเที่ยวชมตลาดต้นโพธิ์ เลือกซื้อสินค้าพื้นเมืองของที่ระลึกสัมผัสชีวิตชาวกัมพูชาในเสียมราฐ จากนั้นนำท่านออกเดินทางกลับชายแดนปอยเปต

ระหว่างเดินทางกลับแวะชมเขื่อนน้ำบารายตะวันตก เป็นเขื่อนน้ำสมัยโบราณที่ขุดด้วยมือมนุษย์ โดยใช้แรงงานมากกว่า 50,000 คน ใช้เวลา 5 ปี ล้อมรอบด้วยคันหินลึกประมาณ 5 เมตร สร้างในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 3 หรือพระเจ้าอิวรมัน โดยทรงโปรดให้สร้างบารายครอบคลุมพื้นที่ 650 เอเคอร์ไว้เก็บน้ำฝน และยังเป็นการสร้างตามคติความเชื่อที่ว่า “เขาพระสุเมรุอันเป็นที่สถิตของทวยเทพ ต้องมีน้ำล้อมรอบ” ที่นี่เคยขุดพบรูปสัมริดขนาดใหญ่ซึ่งขณะนี้ได้นำไปเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติที่กรุงพนมเปญ ออกเดินทางต่อระหว่างทางเยี่ยมชมหมู่บ้านแกะสลักหิน ที่อำเภอพระเนตร จ.บันเตียเมียนเจย เลือกซื้อหินแกะสลักได้ตามความพึงพอใจ

12.30 น. เดินทางถึงชายแดนปอยเปต , รับประทานอาหารกลางวันที่ ณ ทรอปิคาน่า รีสอร์ท (คาสิโน) หลังจากทานอาหาร เที่ยวชมบ่อนคาสิโน 30 นาที

14.00 น. ได้เวลาพอสมควรนำท่านดำเนินพิธีการตรวจคนเข้าเมือง ปอยเปต – ไทย ช็อปปิ้งที่ตลาดโรงเกลือตามอัธยาศัย ตลาดโรงเกลือ ตั้งอยู่บ้านคลองลึก ตำบลป่าไร่ อำเภออรัญประเทศ ห่างจากประตูชัย ประมาณ 500 เมตร คำว่าโรงเกลือเป็นคำที่ใช้เรียกสถานที่ดังกล่าวมาตั้งแต่เดิมเพราะในอดีตตรงบริเวณนี้เป็นสถานที่ใช้เก็บเกลือ เพื่อนำไปขาย ให้กับชาวกัมพูชานำไปใช้ทำปลาเค็ม ต่อมา ความจำเป็นต้องใช้เกลือลดน้อยลงประกอบกับเกิดภัยการสู่รบภายในประเทศกัมพูชาจึงได้เปลี่ยนมาเป็นตลาดขายสินค้า ตลาดโรงเกลือจัดเป็นตลาดที่ขายเครื่องอุปโภค บริโภค เครื่องมือ เครื่องใช้ ที่จำเป็นแก่การครองชีพ มาตั้งแต่ปี พ.ศ.2534 และได้ใช้คำว่า " ตลาดโรงเกลือ " แต่ในปัจจุบันตลาดดัง

กล่าวได้พัฒนาขึ้นมาเป็นตลาดชายแดนที่มีขนาดใหญ่โตมาก มีสินค้าราคาถูกนานาชนิดทั้งของไทย เขมร เวียดนาม จีน มาวางขายให้กับประชาชนทั่วๆไป ได้เวลาพอสมควรส่งคณะ กลับกรุงเทพฯด้วยความสุข และประทับใจ .

18.30 น. บริการอาหารค่ำที่ร้านอาหารเวียตนามเจ้าดั้งเดิมในอรัญฯ

หมายเหตุ : จองด่วนที่ : คุณไพโรจน์ ช่วยชู โทร. 087-9345926, 088-2572014, 086-0730053

โอนเงินชำระได้ที่ บัญชี นายไพโรจน์ ช่วยชู จำนวนเงิน 6,500 บาท

ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาอ่อนนุช ออมทรัพย์ เลขที่บัญชี 133-217-1311

หมายเหตุ : (1) กรุณา FAX. หลักฐานการโอนเงินมาได้ที่ โทร. 037-232383

(2) ผู้เดินทางกรุณาส่งสำเนาหนังสือเดินทาง FAX มาล่วงหน้าได้ที่ โทร.037-232383

(3) จุดจอดรถทัวร์ รถไฟฟ้าแอร์พอร์ตลิ้งค์สถานีหัวหมาก ถนนศรีนครินทร์

ข้อแนะนำ

การเตรียมตัวในการไปเที่ยวประเทศกัมพูชา

- อากาศร้อน ถึง ร้อนมาก แต่ส่วนมากอากาศจะใกล้เคียงกับประเทศไทย

- แต่ช่วงเดินเที่ยวแต่ละปราสาท ต้องมีเจอแดด และฝุ่นบ้าง ควรเตรียมครีมกันแดด

และ ยาแก้แพ้ต่างๆ ไปด้วยหากจำเป็นต้องใช้ยาเฉพาะบุคคล

- การเข้าชมปราสาทต่างๆ เช่น ปราสาทนครวัด จะต้องเดิน เยอะมากๆ เตรียมครีมนวดแก้ปวดเมื่อยไปด้วยถ้าหากเราไม่ค่อยได้ออกกำลัง

- ห้องน้ำในช่วงระหว่างการเดินทางห้องน้ำจะมีตามจุดพักรถ ตามสภาพของชาวพื้นบ้าน

แต่เมื่อถึง จ.เสียมราฐ ห้องน้ำสะอาด จะมีตามโรงแรม ในบริเวณปราสาท หรือ ร้านอาหารที่เราไป.

- เรื่องอาหาร ไม่ต้องกลัว ทานอาหารร้านคนไทย และ ร้านอาหารระดับนานาชาติ เกือบทุกมื้อ สะอาด ปลอดภัย / หากท่านรอบคอบก็เตรียมยาแก้ท้องเสียไปด้วย เพราะยาที่เราใช้ในเมืองไทยค่อนข้างหายากและแพง (แต่โดยทั่วไปแล้วทีมงานเรามีเตรียมอยู่แล้ว)

- ควรเตรียม ยาแก้แพ้ หรือ ยารักษาโรคประจำตัว ไปด้วย เพราะการไปซื้อที่ต่างแดน

อาจไม่ได้ตามที่ต้องการ และ ควรแจ้งกับทีมงานก่อนการเดินทางทุกครั้ง

การเตรียมใจ
- เราต้องทำใจรับกับความเป็นกัมพูชา ประเทศบ้านเมืองไม่ได้สวยงามเสมอไป อาจจะเจอฝุ่น

ขอทาน กลิ่นไม่พึงประสงค์ บ้างในบางสถานที่ และ เวลาข้ามด่านให้ระมัดระวังสิ่งของ

ของเรา เช่น กระเป๋าสตางค์ /กล้องถ่ายรูป / พาสปอร์ต เป็นต้น . ห้ามประมาท เพราะ

เด็กที่นี่จะมืออาชีพ อาจจะทำเป็นวิ่งเล่น แล้ววิ่งชนเราแต่ของมีค่า โดยเฉพาะ

โทรศัพท์มือถือของเราจะติดมือเด็กไปด้วย

สาธารณูปโภค

ระบบไฟฟ้าใช้ 220 V และ รูปแบบปลั๊กเช่นเดียวกับเมืองไทย

การแลกเงิน

ที่เมืองเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา สามารถใช้เงินตราทั่วไป ได้ทั้ง 3 สกุล เงินบาทไทย,

ดอลล่าร์สหรัฐ และ เรียลกัมพูชา (ใช้ในการทำบุญในปราสาทต่างๆ หรือเข้าห้องน้ำ

ระหว่างทาง)

------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ.10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

พฤติกรรมส่อเจตนา โดย กาหลิบ

2011-10-13T20:20:00.002+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง พฤติกรรมส่อเจตนา

โดย กาหลิบ

หลังจากที่ได้เขียนถึง “ครอบครัวข่าว ๓” ไปในคอลัมน์นี้ น่าดีใจที่นักประชาธิปไตยไซเบอร์หลายท่านเริ่มช่วยกันมองและเผยแพร่ข้อเท็จจริงให้เป็นที่ปรากฏ ใครก็ตามที่กำลังวางแผนส่งเสริมเผด็จการและบั่นทอนประชาธิปไตยนั้นเขาใช้หลายแผนและใช้ผู้เล่นหลายฝ่าย โดยอาศัยสถานการณ์น้ำที่พี่น้องประชาชนกำลังเดือดร้อนสาหัสเป็นเครื่องอำพราง บางครั้งมาแบบหน่วยงานราชการที่ดูเหมือนจะแยกตัวเป็นอิสระจากรัฐบาลอย่างกรณีกองทัพบก หรือมาในฐานะสื่อมวลชนที่เดิมไม่เคยแสดงบทบาทอะไรเช่นนี้มาก่อน ใครช่วยเหลือประชาชนให้พ้นทุกข์นั้น เราอยากอนุโมทนาสาธุการทั้งนั้น แต่ต้องขอเตือนไว้ตรงนี้ด้วยว่า เผด็จการอำพรางเขาก็ใช้ช่องทางนี้ทำงานควบคู่ไปด้วยเช่นกันเสมอ ส่วนใครที่มีจิตใจบริสุทธิ์ผุดผ่องอยากช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกันอย่างแท้จริงโดยไม่มีอะไรเคลือบแฝง เวลาก็จะบอก

ลองอ่านตัวอย่างโพสต์ข้อความข้างล่างนี้ดู:

สมศักดิ์ จันทร์เรือง

12 ตุลาคม 16:22

แฉ เบื้องหลังการทำงานของทีมครอบครัวข่าว 3...วิธีสกปรกของสรยุทธ์

โดย ขนานแท้..ประชาไท เมื่อวันพุธ ที่ 12 ตุลาคม 2011

จาก 1000ทิปครับ

http://www.pantip.com/cafe/rajdumnern/topic/P11186522/P11186522.html

ผมเพิ่งกลับมาจากการไปทำงานที่อยุธยา ให้บังเอิญไปพบทีมงานข่าวของช่อง 3 และเพื่อนเป็นตำรวจน้ำ ปฏิบัติงานในพื้นที่อยุธยา...เราพบว่า ทีมข่าวช่อง 3 เกาะติดภารกิจของทีมตำรวจน้ำ ที่ได้รับมอบหมายจากรัฐบาลให้ช่วยเหลือพี่น้องในเกาะเมืองอยุธยา แต่ความที่เป็นตำรวจน้ำ ไม่ใช่ตำรวจในพื้นที่ จึงค่อนข้างทำงานไม่สะดวกเพราะไม่รู้ทำเลที่ตั้งของเมือง แต่พวกเขาก็ทำงานอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย สรยุทธ์ จะอ่านข่าวว่า ตำรวจน้ำได้รับการประสานให้เข้ามาช่วยจากทีมงานครอบครัวข่าว 3...เมื่อตำรวจน้ำกำลังวางแผนทำงาน

กล้องของทีมงานข่าว 3 ก็จะเจาะถ่ายภาพการทำงานและเสนอข่าวการวางแผนเข้าช่วยพี่น้องจากทีมงานครอบครัวข่าว 3....เมื่อทีมตำรวจน้ำเข้าพื้นที่ ทีมช่างภาพและนักข่าวก็จะเกาะติดตามไป และเมื่อเจอผู้ประสบภัย ภาพที่ออกมาก็จะรายงานว่า ทีมงานครอบครัวข่าว 3 ได้เข้าไปสำรวจพบพี่น้องที่ถูกทอดทิ้ง และยังไม่ได้รับการช่วยเหลือ ...และเมื่อมีการอพยพคนออกมา ก็จะอามาที่เต็นท์ของครอบครัวข่าว 3 ก่อน...เช่นเมื่อวานนี้ ทีมงานตำรวจน้ำ ได้รับติดต่อต่อจากท่านนายกฯยิ่งลักษณ์ ให้เข้าไปช่วยเด็กชายแรกเกิด ซึ่งแม่ได้ฝากพี่เลี้ยง โดยตนเองต้องไปทำงานที่โรจนะ และไม่สามารถติดต่อพี่เลี้ยงได้นับแต่วันเกิดน้าท่วม จากนั้นทีมตำรวจน้ำจึงเริ่มวางแผนเข้าช่วยเหลือจนประสพความสำเร็จ นำเด็กและพี่เลี้ยงออกมาได้...สรยุทธ์ รายงานทันทีว่า เป็นความร่วมมือของตำรวจน้ำและทีมงานครอบครัวข่าว 3

....ช่อง 3 ได้รับเงินบริจาคจากประชาชน ร่วม 100 กว่าล้านบาท จัดทำถุงยังชีพ ที่พิมพ์โลโก้ ช่อง 3 เต็มหน้าถุง ใช้ดารานักแสดงในสังกัดของช่อง 3 เป็นคนเอาเข้าไปแจกเท่านั้น การไปแต่ละครั้ง เป็นภาระของเจ้าหน้าที่ ที่่จะต้องมาอำนวยความสะดวกให้ตลอดการเดินทาง แทนที่จะไปช่วยกู้ภัยพี่น้องที่ประสพภัยในขณะนั้น ...คุณสรยุทธ์ ครับ ผมเห็นด้วยกับการทำข่าวเพื่อเสนอสถานการณ์จริงให้คนไทยได้รับทราบ แต่ผมไม่เห็นด้วยที่พวกคุณจะทำข่าวเพื่อสร้างความเป็น ฮีโร่ ให้กับตัวเองและสถานี (ผมอยากคิดว่านี่เป็นการหารายได้จากความเดือดร้อน เพื่อมาใช้จ่ายในการประชาสัมพันธ์ช่อง 3 ด้วยเงินบริจาคของประชาชน)

....ทุกท่านที่อ่านโพสต์ นี้ แล้วเริ่มดูข่าวช่อง 3 ใหม่อย่างมีสติ จะพบว่าเขาทำข่าวให้ทีมงานตัวเอง ไม่มีการทำข่าวของหน่วยงานต่างๆ เช่นทหารเรือ ทหารบก อบต. สส. หรือหน่วยงานอื่น ๆ ที่ทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อยในพื้นที่เลย หรือแม้แต่จะเป็นสื่อเพื่อเตือนให้ประชาชน ให้รับทราบประกาศจากหน่วยงานของรัฐฯ หรือสร้างความมั่นใจให้ประชาชนไม่ตระหนกจากสถานการณ์ภัยพิบัติ จนเกินเหตุ...ปรับตัวเถอะครับคุณสรยุทธ์ ...ผมไม่ได้รวมคุณกิตติ สิงหาปัด ในเรื่องนี้น่ะครับ...เพราะเขาเป็นสื่อมวลชนอาชีพ จริง ๆ

แก้ไขเมื่อ 12 ต.ค. 54 11:56:25

โดย saiyakoa เมื่อ พุธ, 12/10/2011 - 15:07.

ตั้งแต่น้ำท่วมมานี่ดูแต่ช่อง 11 และเอเชียอัพเดท เคยดูช่อง 3 แต่รู้สึกว่าการทำข่าวมันผิดปกติเพราะมันออกข่าวตลอดเลยว่ารัฐไม่เหลียวแล เพื่อนเสื้อแดงไปแจกของตามสถานที่ๆ พวกมันระบุว่ารัฐยังไม่ได้เข้าไปช่วย ปรากฏว่าทีมงานช่อง 3 มันไล่ตะเพิด และบอกชาวบ้านว่าอย่าไปรับของ เขตนี้ช่อง 3 จะดูแลเอง มันคงต้องการเรียกเงินบริจาคซึ่งไม่มีใครไปรู้ว่าเงินเหล่านั้นใช้ทำอะไรบ้างเพราะไม่มีรายละเอียดแจงเหมือนของรัฐบาลทำ

โดย kain23 เมื่อ พุธ, 12/10/2011 - 15:58.

การช่วยเหลือกันเป็นสิ่งดีครับ แต่กรณีคุณ สรยุทธ หลายครั้งเหมือนเป็นการพยายามสื่อให้คนเห็นว่าการช่วยเหลือประชาชนของรัฐบาลนั้นล้มเหลวหรือสื่อให้เห็นว่าการช่วยเหลือประชาชนของรัฐบาลนั้นล่าช้าอืดอาด ก็แปลกดีนะครับเรื่องที่รัฐบาลทำเพื่อช่วยประชาชนนั้นแทบไม่เคยเห็นในรายการช่องสามเลยหนอ คนหนอคน

โดย นายสันขวาน เมื่อ พุธ, 12/10/2011 - 14:55.

ข่าวของสรยุทธ์ ไม่พูดถึงหน่วยงานอื่นเลยหรือพูดถึงน้อยมาก คำว่า "ครอบครัวข่าว 3" ได้ยินทุกๆวินาที ทั้งๆที่หน่วยงานอื่น องค์กรอื่นเค้าก็ไปช่วยพี่น้องประชาชนเหมือนกัน...

**************************

ถึงบรรทัดนี้แล้วก็ไม่ต้องเสริมอะไรกันมาก เพียงขอให้สาธุชนชาวประชาธิปไตยทุกๆ ท่านมุ่งช่วยเหลือพี่น้องประชาชนที่กำลังประสบทุกข์ร้อนอย่างหนักเป็นหลัก แต่ก็อย่าลืมจับตาดูพฤติกรรมแปลกๆ ที่เกิดควบคู่กันอย่างนี้ไปด้วย

นอกจากการสยายปีกของ “ครอบครัวข่าว ๓” แล้ว โปรดอย่าลืมปรายตาไปยังกองทัพบกด้วยก็ดี รายนี้ไม่เฉพาะบทบาทในทางการเมืองเท่านั้น ยังคว้างบประมาณรัฐบาลไปจนเต็มฟายมืออีกต่างหาก

โจทย์ฝ่ายเขาไม่เคยเปลี่ยน นั่นคือบ่อนทำลายความศรัทธาของประชาชนต่อรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งและลดเกียรติภูมิของระบอบประชาธิปไตย ไม่ว่าจะ “ปรองดอง” กันขนาดไหนจุดยืนเรื่องนี้ไม่มีวันเปลี่ยน.

-----------------------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ.10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

มันมากับสายน้ำ โดย กาหลิบ

2011-10-11T15:58:00.002+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง มันมากับสายน้ำ

โดย กาหลิบ

“กาหลิบ” ห่างหายไปเป็นครั้งคราวในระยะนี้ ไม่ใช่เพราะเกิดความเปลี่ยนแปลงใดๆ ขึ้น แต่เป็นเพราะใช้เวลาเตรียมรับสถานการณ์การเมืองภายหลังน้ำท่วมอย่างต่อเนื่องและเป็นระบบ ในนาทีนี้ทุกอย่างเป็นเรื่องสถานการณ์น้ำ ซึ่งก็รุนแรงจริง สร้างความเดือดร้อนให้กับพี่น้องมวลชนอย่างมาก และบัดนี้ก็ไหลเข้าท่วมพื้นที่อุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วอย่างกรณีที่นิคมอุตสาหกรรมในพระนครศรีอยุธยา ปัญหาภัยพิบัติจึงค่อยๆ กลายสภาพจากปัญหาระยะสั้นเป็นปัญหาระยะกลางและยาว โดยเฉพาะด้านเศรษฐกิจที่อาจย้อนมาทำร้ายพี่น้องมวลชนเป็นระลอกสองได้

นาทีนี้เป็นการพิสูจน์ฝีมือและจิตใจของรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง ซึ่งก็ไม่แตกต่างจากรัฐบาลไทยรักไทยเมื่อ พ.ศ.๒๕๔๔-๒๕๔๙ หากรัฐบาลนั้นๆ ทำงานจริงจังและอย่างฉลาดจนผ่านเกณฑ์ความคาดหวังของประชาชน ศรัทธาก็จะเกิด เมื่อเกิดแล้วก็จะแน่นแฟ้นขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นพลังมวลชนห่อหุ้มรัฐบาลชุดนั้นไว้อีกทีหนึ่ง เชื้อโรคศักดินา-อำมาตย์จะเข้ามาทำอันตรายร้ายแรงได้ยากกว่าเดิม

น้ำท่วมครั้งนี้เป็นโอกาสทองไม่แพ้เมื่อครั้งที่ประชาชนตัดสินใจใช้บริการพรรคไทยรักไทย แล้วติดใจมาจนบัดนี้

แต่พร้อมความห่วงใยเรื่องสถานการณ์น้ำ เราต้องไม่ลืมว่าเกมการเมืองของฝ่ายตรงข้ามไม่ได้หยุด หลายอย่างไหลรวมมากับมวลน้ำในโอกาสนี้ด้วย ซึ่งเราต้องนำมาเตือนกันให้บ่อยครั้ง ชีวิตคนเราไม่ได้สนใจอยู่เรื่องเดียวและเพิกเฉยละเลยในเรื่องอื่นๆ ฉันใด การบริหารบ้านเมืองช่วงภัยพิบัติก็ต้องควบคู่ไปกับงานสำคัญอื่นๆ อย่างละทิ้งไม่ได้ฉันนั้น

ประการแรกสุด ระบบราชการที่มีประวัติศาสตร์รองรับระบอบเก่านั้น มีความซื่อสัตย์จริงใจแค่ไหนต่อรัฐบาลของประชาชน

รายงานต่อรัฐบาลว่าน้ำจะท่วม และผลประเมินล่วงหน้าก่อนเกิดเหตุ ย้อนกลับไปดูกันสักนิดดีไหมว่าเกิดการ “วางยา” รัฐบาลใหม่ให้รับมือกับสภาพการณ์นี้โดยไม่รู้ตัวหรือเป็นความบกพร่องอันแท้จริงของกระบวนการเตรียมการป้องกันกันแน่ ฟังอย่างนี้บางคนอาจร้องขึ้นว่า ตรวจสอบไปก็เสียเวลาและไร้ประโยชน์ น้ำท่วมไปจนครึ่งค่อนประเทศจนสูญเสียพี่น้องไปกว่าสามร้อยแล้ว น่าจะสนใจปัจจุบันและภายภาคหน้าจะดีกว่า คำตอบคือ รัฐบาลต้องมีข้อมูลว่าใครจริงใจพอที่จะให้ช่วยทำงานปัจจุบันและภายภาคหน้าที่ว่านั้น มิฉะนั้นจะถูกวางยาเรื่อยไปจนรัฐบาลล้มเหลวและพังลง ราชการมิเพียงประกอบด้วยฝ่ายพิทักษ์ระบอบเดิมเท่านั้น ข้าราชการผู้รักชาติบ้านเมือง และมีความศรัทธาในระบอบประชาธิปไตยก็มีมากและมากขึ้นเรื่อยๆ ประเด็นคือรัฐบาลต้องหาคนเหล่านี้ให้พบและนำมาแทนนายหน้าแห่งอำนาจที่เก่งแต่เกมวิ่งเต้นเส้นสายและประสานประโยชน์กับนักการเมืองพันธุ์เก่าที่กลาดเกลื่อนอยู่ในระบบราชการปัจจุบัน

ประการที่สอง เห็นได้ชัดว่าระบอบเก่าจัดส่ง “รัฐบาลส่วนตัว” ของเขาออกมาตีคู่กับรัฐบาลของประชาชนในทุกมิติ

พรรคประชาธิปัตย์จัดตั้งรัฐบาลเงา ทำประหนึ่งว่าการปกครองบ้านเมืองทุกวันนี้เป็นสนามแข่งรถ หารถมาหนึ่งคัน เติมน้ำมันและวิ่งตีคู่ขนานมากับรถของประชาชนที่เขาร่วมเดินทางมาอย่างชอบธรรมด้วยผลเลือกตั้ง เผลอๆ ก็เบียดรถของประชาชนอย่างหน้าตาเฉย ด้วยตระหนักว่า ตนมีเจ้าของค่ายรถที่มีอำนาจกว่าประชาชน คอยส่งสัญญาเชียร์ทางไกล กรรมการหน้าไหนคงไม่กล้าไล่ออกจากสนาม

สถานีโทรทัศน์ช่อง ๓ ก็จัดตั้ง “ครอบครัวข่าว ๓” ออกโรงบริหารประเทศตามใจของตน เรื่องที่เข้าช่วยเหลือพี่น้องประชาชนนั้นดีงาม ถูกต้อง สมควรจะช่วยกันให้มากกว่านี้ด้วยซ้ำ แต่การวิจารณ์อย่างมีนัยยะและมีอิทธิพลต่อทิศทางของบ้านเมือง ทำให้เราเริ่มเห็นว่านี่ก็เป็นอิทธิพลเบื้องหลังที่มากับสายน้ำเช่นเดียวกัน และคำสั่งก็ไม่ได้มาจากภายในช่อง ๓ บทบาทอย่างนี้วันหนึ่งอาจโตขึ้นเป็นผู้เล่นในทางการเมืองได้ ไม่ต่างอะไรจากสถานีวิทยุยานเกราะ และเครือข่ายวิทยุทหารในช่วงก่อนการสังหารหมู่ประชาชน ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ วันนี้มาช่วยกันเรื่องสถานการณ์น้ำ วันหน้าอาจจะออกโรงชี้นำในทางการเมือง

ธรรมเนียมใหม่ที่นำการ “คุยข่าว” มาแทนที่รายงานข่าวอย่างมีระบบคัดกรองและพิจารณาร่วมกันเป็นทีม เป็นการโอนอำนาจไปให้คนนำเสนอข่าวอย่างนายสรยุทธ์ฯ นายธีระฯ และคนอื่นๆ เมื่อใดอำนาจเก่าเห็นว่าถึงเวลาล้มกระดานและปล้นชิงอำนาจกลับมาถือเอง เมื่อนั้นก็จะเห็นสีสันแท้จริงของคนบางคนในหน้าที่นี้ เพราะอำนาจเก่าเข้าถึงตัวบุคคลได้ง่ายกว่าการเข้าครอบระบบ

ประการสุดท้าย สถานการณ์น้ำทำให้เกิดสภาพผูกติดกับปัญหา (preoccupation)

โลกขณะนี้มีความผันผวนเปลี่ยนแปลงมากในทางเศรษฐกิจภาพใหญ่ และถึงขั้นพื้นฐาน เพราะวิกฤติสหรัฐฯ และสหภาพยุโรปที่หาทางออกไม่ได้ เอเชียกำลังขึ้นหม้อในฐานะอนาคตของโลกอย่างแท้จริงถึงขนาดเรียกกันว่าเป็น “เวลาเอเชีย” (“Asia Time”) กันแล้ว คำถามคือ ประเทศไทยในฐานะหนึ่งในเอเชียจะได้รับประโยชน์อย่างไรจากสถานการณ์เศรษฐกิจเช่นนี้ หรือจะต้องรอน้ำลดแล้วก็พบด้วยความช้ำใจว่าประเทศอื่นๆ เข้ามาต่อแถวเศรษฐกิจกันเต็มแล้ว

นี่ก็เป็นโอกาสที่มาและไปกับสายน้ำเหมือนกัน.

---------------------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ.10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

คลื่นใต้น้ำ (ท่วม) โดย กาหลิบ

2011-10-05T17:46:00.003+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง คลื่นใต้น้ำ (ท่วม)

โดย กาหลิบ

กระแสความรู้สึกขณะนี้คือ เห็นใจพี่น้องประชาชนในพื้นที่น้ำท่วมถึงเป็นอย่างยิ่ง เพราะน้ำท่วมคราวนี้ออกจะหนักและเกินขีดขั้นในอดีตอยู่ในหลายเขต จนผู้เฒ่าผู้แก่บางท่านออกปากว่าไม่เคยพบเคยเห็น เด็กรุ่นหลังหน่อยก็ใช้คำว่าเป็นครั้งประวัติศาสตร์ จิตใจของมหาชนไทยจึงมุ่งตรงไปยังเรื่องน้ำท่วมตามแบบคนดีมีคุณธรรม จนเผลอคิดไปว่าสงครามการเมืองอันรุนแรงในขณะนี้คงจะ “พักรบ” กันได้บ้าง ใครพูดเรื่องการเมืองจึงออกจะเบื่อๆ ฟัง เพราะนึกด้วยจิตใจบริสุทธิ์ว่า ฝ่ายตรงข้ามคงไม่เล่นเกมการเมืองบนความทุกข์ยากของมหาชน

แต่ความจริงงานนี้เป็นประจักษ์พยานทีเดียวว่า ยิ่งมหาชนทุกข์ยากเท่าใด เขายิ่งเล่นการเมืองหนักหนาสาหัสขึ้นเท่านั้น โดยตั้งเป้าหมายที่ใหญ่โตลึกซึ้งอย่างที่มหาชนเองอาจคิดไม่ถึง

เรื่องแบบนี้ต้องช่วยตีแผ่ให้เห็นกันอย่างกว้างขวาง มหาชนผู้ตาสว่างขึ้นแล้วในบางเรื่องจะได้เพิ่มอัตราตาสว่างในแง่วิธีการที่เขาใช้ในการครอบงำประเทศและทำให้ประชาธิปไตยเกิดไม่ได้

ระหว่างตีแผ่กันนี้ รัฐบาลของประชาชนก็ต้องเร่งช่วยเหลือเยียวยาพี่น้องประชาชนไปพร้อมกัน ไม่ต้องหยุดจัดการเรื่องการเมืองก่อน เพราะพี่น้องกำลังเดือดร้อนจริงๆ เพียงอย่าเผลอลืมว่าใครเขาวางยาตัวเองไว้ตรงไหนและอย่างไรบ้างเท่านั้น จะได้ไม่กลายเป็นคนโง่แล้วขยัน

ฝ่ายตรงข้ามเขาวางเกมน้ำท่วมของเขาไว้อย่างน้อย ๔ ขั้นตอน ได้แก่

ขั้นแรก ใช้กลไกสื่อของตนเองชี้นิ้วเอะอะให้รัฐบาลไปแก้ไขปัญหาในพื้นที่นั้นพื้นที่นี้ ทั้งที่ความจริงรัฐบาลต้องรวบรวมข้อมูลและตัดสินใจอย่างเงียบๆ มีสติในศูนย์บัญชาการสถานการณ์ ภาพรวมของทั้งประเทศ และใช้กลไกสื่อของรัฐบาลเองในการชี้แจงวิธีแก้ไขปัญหาอย่างมียุทธศาสตร์ วิธีชี้นิ้วอย่างเอะอะโครมครามคือกลเกมเก่าๆ ทำให้รัฐบาลหัวหมุน วิ่งตามนิ้วที่ชี้ไปอย่างเลิ่กลั่ก จนสุดท้ายตนเองก็ต้องมารับผิดชอบกับการแก้ไขปัญหาแบบกระจัดพรัดพราย

ผู้ที่ถูกประชาชนวิพากษ์วิจารณ์คือรัฐบาล เช่นที่ปรากฏในการสำรวจความคิดเห็นประชาชนในช่วงนี้ ส่วนพวกเจ้ากี้เจ้าการหายหัวไปไหนแล้วก็ไม่รู้ นี่คือวิธีการเก่าๆ เพื่อให้รัฐบาลเสื่อมความนิยม

ขั้นที่สอง เสี้ยมให้รัฐบาลกับฝ่ายค้านหรือว่ากันตรงๆ ก็คือเพื่อไทยกับประชาธิปัตย์ชนกัน โดยสื่อมวลชนในเครือข่ายอำนาจเก่าที่รับสัมปทานจากรัฐเป็นผู้ลงมือทำ สังเกตได้จากการเสนอข่าวถ่วงกันระหว่างรัฐบาลกับฝ่ายค้านอย่างจงใจเจตนา ทั้งๆ ที่ไม่เคยทำมาก่อนเลยในช่วงที่ซีกไทยรักไทย-พลังประชาชน-เพื่อไทยเป็นฝ่ายค้าน

เป้าหมายคือด่ากราดลงมาจากเบื้องบนว่า ไม่ว่าพรรคการเมืองใด ซีกไหน มีปัญหาทั้งสิ้น โดยหวังสร้างภาพหลอกประชาชนผู้ไม่รู้การเมืองลึกซึ้งให้เกิดความชิงชังระบอบประชาธิปไตย สุุดท้ายก็ออกลายชัดเจนว่าต้องการสิ่งใด

นั่นคือรัฐบาลแห่งชาติที่ระบอบโบราณเป็นผู้กุมอำนาจจริงอยู่เบื้องหลัง ล้มเลิกการเลือกตั้ง ปิดประเทศ

ขั้นที่สาม เอาเครือข่ายศักดินา-อำมาตย์ที่เป็นสมุนบริวารของตัวเองเข้าไปแทนที่ฝ่ายการเมืองที่มาจากการเลือกตั้ง ไม่ว่าจะเป็นสถานีโทรทัศน์สัมปทานรัฐ กองทัพแห่งชาติ และอื่นๆ แล้วเร่งสร้างภาพให้ประชาชนเข้าให้ว่าบ้านเมืองไม่จำเป็นต้องมีรัฐบาลจากการเลือกตั้ง หลอกให้หลงว่าระบอบที่ครองอำนาจมายืดเยื้อยาวนานบวกกับกลไกของระบบราชการที่เป็นลูกน้องโดยตรงของเขาสามารถปกครองบริหารประเทศไทยได้โดยไม่ต้องมีใครอื่น

ครอบครัวข่าวที่นั่นที่นี่ โครงการทหารที่นี่ที่นั่น คือส่วนหนึ่งของแผนการใหญ่ย้อนสังคมไทยคืนกลับสู่วงจรอุบาทว์ทั้งสิ้น

ขั้นที่สี่ “เขา” กดดันให้รัฐบาลเลือกตั้งกระทำในสิ่งที่สวนทางกับแนวทางของโลกในการอนุรักษ์รักษาสิ่งแวดล้อม นั่นคือการสร้างเขื่อนสนองความต้องการ ระยะนี้เอ่ยปากตรงๆ และอ้อมๆ มากขึ้นเพื่อให้รัฐบาลรู้ว่าอยากให้สร้างเขื่อนแก่งเสือเต้นและเขื่อนอื่นๆ เพราะ “เขา” รู้ดีว่า การสร้างเขื่อนจะเอื้อผลประโยชน์อย่างกว้างขวางให้กับระบอบเก่า ไม่ว่าในขั้นของการก่อสร้าง การเข้าครองพื้นที่น้ำท่วมถึงและพื้นที่ใกล้เคียง การจัดรูปแบบการปกครองท้องถิ่นใหม่ตามพื้นที่ที่จะเปลี่ยนแปลงไปตามสภาพน้ำท่วมถึง และทำให้หมู่บ้าน ตำบล อำเภอ หรือแม้กระทั่งจังหวัดใหม่ๆ ที่จะเกิดตามมารักใคร่ผูกพันกับ “เขา” โดยไม่ไปผูกพันกับรัฐบาลของประชาชน

ขั้นสุดท้าย ทำให้รัฐบาลหมกมุ่นกับปัญหาเรื่องนี้จนไม่ว่างพอจะเดินเกมแก้ไขรัฐธรรมนูญหรือหาความเป็นธรรมให้กับวีรชนประชาธิปไตยตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๔๙ เป็นต้นมา จนมวลชนประชาธิปไตยก็อาจเกิดความขัดแย้งไม่พอใจและแตกคอกับรัฐบาลที่ตนเองเป็นเจ้าของ

น้ำท่วมเที่ยวนี้มากมายเนืองนองกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เราทุกๆ คนต้องเข้าช่วยเหลือมหาชนให้มากและรวดเร็วที่สุดเท่าที่สติปัญญาความสามารถจะอำนวย แต่เราอย่าลืมความจริงข้อหนึ่งว่า ท่วมข้างบนยังไม่เสียหายหนักเท่ากับฐานด้านล่างที่กำลังถูกกัดเซาะไปเรื่อยๆ ด้วยคลื่นใต้น้ำ ซึ่งเป็นวิสัยสันดานของคนบางคนที่เห็นแก่ชาติน้อยกว่าตนเองเสมอมา.

--------------------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ.10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

"จักรภพ" ประกาศจากแดนไกล "ยังไม่กลับ"

2011-10-04T11:35:00.004+07:00

by TPNews, 2011-10-04 08:47:10

ศูนย์ข่าว TPNews: เมื่อเวลาประมาณ ๘.๒๐ น. วันนี้ (วันอังคารที่ ๔ ต.ค.๕๔) นายจักรภพ เพ็ญแข อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีและโฆษกรัฐบาล ได้แจ้งแก่แหล่งข่าวใกล้ชิดว่า ข่าวที่ว่าตัวเขาจะกลับเมืองไทยเพื่อไปมอบตัวสู้คดีในเร็ววันนี้นั้น ไม่เป็นความจริง เขาจะยังติดตามสถานการณ์การเมืองและเศรษฐกิจจากนอกประเทศไทยต่อไปโดยยังไม่มีกำหนดกลับ

เนื่องจากโครงสร้างทางการเมืองและการยุติธรรมยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น โดยเฉพาะในการละเมิดสิทธิขั้นพื้นฐานของปวงชนชาวไทยอย่างเปิดเผยจาบจ้วงจนถึงบัดนี้ และในการพัฒนาประชาธิปไตยก็ยังมิได้มีสัญญาณบวกใดๆ เกิดขึ้นเลย

ต่อคำถามที่ว่า ได้หารือกับนายอริสมันต์ พงษ์เรืองรอง นายจรัล ดิษฐาอภิชัย และนางดารณี กฤตบุญญาลัย ในเรื่องการเข้ามอบตัวหรือไม่ นายจักรภพฯ กล่าวว่า เรื่องจุดยืนและอุดมการณ์เป็นวิจารณญาณส่วนบุคคล คงหารือกันไม่ได้ สุดท้ายนายจักรภพฯ กล่าวฝากถึงผู้สนับสนุนตัวเขาว่า หากการปรองดองเป็นไปอย่างจริงใจและไม่มีสิ่งใดแอบแฝงซ่อนเร้น ก็ไม่น่าที่ใครจะต้องเดือดร้อนกระวนกระวายที่ตัวเขาจะอยู่รอเหตุการณ์อยู่ภายนอก มวลชนไม่เคยลืมว่าเราถูกล่อหลอกมาแล้วอย่างไร ก็หวังว่าผู้นำและแกนนำจะจดจำเรื่องเหล่านี้ได้ไม่น้อยไปกว่ามวลชนด้วย

------------------------------------------------------------------------
ที่มา : TPNews

ฉบับภาษาอังกฤษ

"Jakrapob" Denies Returning to Thailand

by TPNews, 2011-10-04 10:36:53

TPNews: (October 4, 2011 / 08:50AM): Jakrapob Penkair, an exiled former Minister of Prime Minister's Office of Thailand, denies the news reports about him returning to Thailand soon. Jakrapob, who fled Thailand in 2009 after a democratic rally was brutally suppressed, states that Thailand's lack of democratization and the obvious state of injustice still are not improved, especially the ones who died and were injured by the army and state troops, even at the well-publicized bid of "reconciliation". He refuses to comment about other ones in exile who are reported to be surrendering themselves soon, like Arisman Pongruengrong, Jaran Ditta-Apichai, Daranee Kritbunyalai, saying that it is a personal decision based on one's morality and ideology.

Jakrapob also says that if the ongoing attempt of "reconciliation" is sincere, no one should worry about him staying on in exile to watch out. If everything goes as hoped, the return can happen soon after. But if it goes into the wrong direction, as happened in 2009 and 2010, including another military takeover or a judicial coup de tat, someone should be left to stand by the people. - TPNews

-----------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ.10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

ข้อเสนอจาก คอป. โดย กาหลิบ

2011-09-26T13:58:00.005+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง ข้อเสนอจาก คอป.

โดย กาหลิบ

สำหรับท่านที่ยังเคลือบแคลงใจว่า เขาจะปรองดองกันตรงไหน อะไรจะเป็นเนื้อหาสาระของการปรองดอง ขอแนะนำให้เริ่มต้นที่ข้อเสนอแนะ ๗ ข้อของ คอป. หรือ คณะกรรมการอิสระตรวจสอบและค้นหาความจริงเพื่อการปรองดองแห่งชาติ ที่มีศาสตราจารย์คณิต ณ นครเป็นประธาน

โดยเฉพาะใครที่ไม่เคยเชื่อว่าฆ่าฟันกันแล้วจะมาปรองดองกันได้ ยิ่งต้องอ่านข้อเสนอเหล่านี้ ถึงเวลาจะได้คัดค้านกันได้ตรงประเด็น โดยไม่ติดค้างอยู่แค่ในขั้นความรู้สึก

ประธาน คอป.ส่งหนังสือราชการยาวหลายหน้ามาถึง คุณยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี เมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๑๕ กันยายน ๒๕๕๔ และขอให้รัฐบาลรับไปปฏิบัติตามนั้น

คอป. ซึ่งตั้งในรัฐบาลที่แล้ว ไม่มีอำนาจทางกฎหมายที่จะบังคับให้รัฐบาลเห็นด้วยกับตนได้ แต่ในทางการเมืองแล้วสายตาของคนในประเทศก็จับจ้องมองรัฐบาลอยู่ว่าจะทำอย่างไรกับข้อเสนอทั้ง ๗ ข้อนี้

สายตาที่ว่านี้ มีทั้งเห็นด้วยกับการปรองดอง เพื่อให้ความวุ่นวายหลายปีนี้สิ้นสุดลงเสียที และมีทั้งผู้ที่ไม่ศรัทธาในการปรองดองเพราะเห็นว่าเป็นกับดักล่อให้ฝ่ายประชาธิปไตยเข้าไปเสียท่าอีก

สาระสำคัญของข้อเสนอทั้ง ๗ ข้อ พอจะสรุปสั้นๆ ได้ว่า

“๑. รัฐบาลต้องยึดหลักนิติธรรม (Rule of Law)

๒. ทุกฝ่ายต้องไม่ทำสิ่งที่กระเทือนบรรยากาศของการปรองดอง

๓. การบังคับใช้กฎหมายที่ผ่านมาก่อให้เกิดปัญหาลุกลาม จึงควรกระทำดังนี้:

๓.๑ ตรวจสอบคดีการเมืองทั้งหมดเสียใหม่ว่าตั้งข้อหารุนแรงเกินไปหรือไม่

๓.๒ เร่งให้เกิดการปล่อยตัวชั่วคราวผู้ต้องขังในคดีการเมือง

๓.๓ แยกผู้ต้องขังในคดีการเมืองออกจากอาชญากรประเภทอื่นๆ

๓.๔ อัยการควรชะลอคดีมิให้ขึ้นสู่ศาล

๔. เน้นการชดเชยและเยียวยาผู้ที่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ที่ผ่านมา โดยกระทำดังนี้:

๔.๑ การชดเชยและเยียวยาต้องกระทำด้วยมาตรการที่กำหนดขึ้นพิเศษ

๔.๒ ต้องชดเชยและเยียวยาอย่างเร่งด่วนและต่อเนื่อง

๔.๓ เยียวยาอย่างสอดคล้องต่อสภาพปัญหาจริงที่มีลักษณะกว้างขวาง

๔.๔ ตั้งคณะกรรมการเฉพาะกิจขึ้นมาทำหน้าที่นี้

๕. นอกจากเยียวยาผู้ได้รับผลกระทบแล้ว ควรเยียวยากลุ่มผู้ที่ถูกดำเนินคดีโดยไม่เป็นธรรมด้วย โดยกระทำดังนี้:

๕.๑ เร่งรัดการประกันสิทธิขั้นพื้นฐานในกระบวนการยุติธรรมของผู้ชุมนุมและผู้เกี่ยวข้อง

๕.๒ จ่ายค่าชดเชยให้กับผู้ที่คดีถึงที่สุดในทันทีโดยไม่ต้องสนใจว่าเป็นผู้บริสุทธิ์หรือไม่

๕.๓ หากคดีถึงที่สุดหรือมิให้ประกันตัว ควรช่วยเหลือไปที่ครอบครัวโดยมนุษยธรรม

๖. การดำเนินคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพที่ผ่านมาเป็นเรื่องที่น่ากังวล จึงควรกระทำดังนี้:

๖.๑ ถึงเป้าหมายจะเพื่อปกป้องสถาบันกษัตริย์ แต่ก็ไม่ควรนำมาใช้จนเกินสมควร

๖.๒ ยุติการกล่าวอ้างสถาบันกษัตริย์ในทางการเมือง

๖.๓ การดำเนินคดีหมิ่นฯ ของหน่วยงานต่างๆ ควรมีเอกภาพ

๖.๔ อัยการในคดีหมิ่นฯ ควรให้ความสำคัญกับแนวทางสั่งคดีโดยใช้ดุลพินิจ

๖.๕ ควรเร่งปล่อยชั่วคราวสำหรับผู้ถูกกล่าวหาในเรื่องนี้

๖.๖ รัฐบาลต้องระวังการนำประเด็นกฎหมายหมิ่นฯ มาใช้ในช่วงที่มีความขัดแย้งทางการเมือง

๗. ปัญหาขัดแย้งทางการเมืองในขณะนี้ใหญ่โตมากจนหน่วยงานใดหน่วยงานหนึ่งไม่อาจแก้ไขได้โดยลำพังอีกต่อไปแล้ว”

สรุปมาทั้งหมดนี้ เพื่อให้สาธุชนทั้งหลายเริ่มใคร่ครวญกันว่า ท่านเห็นด้วยหรือไม่ เพราะในเวลาอีกไม่นานนักนี้ ข้อเสนอทั้ง ๗ ข้อจะเป็นหัวใจของการถกเถียงทางการเมืองเพื่อหาทางออกในปัจจุบัน

ถ้าเลี้ยวผิด ณ จุดนี้ ความรุนแรงทางการเมืองจะมากวักมือเรียกอยู่หยอยๆ. 

--------------------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews ของ “คุณจักรภพ เพ็ญแข” พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์ 4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ. 10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

ปรองดองแบบมวลชน โดย กาหลิบ

2011-09-22T12:24:00.002+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง ปรองดองแบบมวลชน

โดย กาหลิบ

ในขณะที่ผู้เจรจา “ปรองดอง” ทั้งสองฝ่ายกำลังเร่งงานของเขาอยู่นั้น จำเป็นที่พวกเราผู้ร่วมต่อสู้พลีชีวิต เลือดเนื้อ และอนาคตของตนเองเพื่อประชาธิปไตยกันมา ต้องถามตัวเองว่า การ “ปรองดอง” เกิดประโยชน์อย่างไรต่อการพัฒนาประชาธิปไตยของเมืองไทย หรือมีโทษอย่างไรบ้าง เราต้องถามให้ชัดเจนเสียก่อนที่ใครบางคนจะหันกลับมาถามประชาชนผู้รวมพลังขึ้นเป็นมวลชนว่า ต้องการจะร่วมในกระบวนการ “ปรองดอง” กับเขาด้วยหรือไม่

เมื่อมีใครขอให้ลืมเรื่องเก่าและเตรียมก้าวเข้าสู่ห้วงเวลาใหม่ ภาพในห้วงสำนึกและความทรงจำของมวลชนผู้ต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยมักจะคล้ายคลึงกัน นั่นคือนึกถึงมวลชนจัดตั้งของฝ่ายตรงข้ามซึ่งหลายคนเรียกว่า “ม็อบมีเส้น” การโค่นทำลายรัฐบาลมวลชนด้วยกลไกตุลาการ วุฒิสภา องค์กรอิสระ องค์กรวิชาชีพที่มีเบื้องหลังเป็นธุรกิจ จนกระทั่งสั่งการให้กองทัพกระทำรัฐประหารยึดอำนาจ

เดิมพันก็สูงถึงขนาดฆ่าฟันประชาชนกลางถนนหลวงได้ในเวลากลางวันแสกๆ โดยมุ่งจะเด็ดชีพคนบริสุทธิ์เป็นร้อยเป็นพัน แสดงถึงความคิดหวงแหนอำนาจอย่างรุนแรงชนิดแลกกับอะไรก็ได้

นี่คือต้นทุนของมวลชนก่อนที่ใครจะพูดคำว่า “ปรองดอง” ขึ้นมา

พูดให้เป็นธรรม ก็ต้องยอมรับว่าบางคนที่เกี่ยวข้องกับการเจรจา “ปรองดอง” ก็มีเจตนาที่ดี นั่นคืออยากเห็นบ้านเมืองกลับคืนสู่ความสงบเรียบร้อย โดยหวังให้ส่งผลตรงไปยังเศรษฐกิจและสังคมที่จะกระเตื้องตาม

แต่ในเจตนาที่ดีนั้นเอง จะปิดตาข้างหนึ่งหรือสองข้างจนไม่เห็นความจริงข้างต้นนั้นหาได้ไม่ ถ้าทำอย่างนั้นก็จะเกิดการปรองดองที่ไม่สมบูรณ์ กลายเป็นระเบิดเวลาลูกใหญ่กว่าเดิมเสียอีก

การวาดภาพตอนจบของละครการเมืองในระดับโศกนาฏกรรมเที่ยวนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับใครทั้งนั้น ไม่ว่าเทวดาหรือคน

ถ้าอย่างนั้นฝ่ายประชาชนที่รวมตัวเป็นมวลชนประชาธิปไตยแล้วในวันนี้ควรตั้งต้นตรงไหน?

ข้อพิจารณาอันดับแรก อย่าเอาเดิมพันทั้งหมดของฝ่ายประชาชนไปใส่ใน “ปรองดอง”

รูปธรรมคืออย่าลาก “แกนนำ” “แกนตาม” “แกนนอน” และ “แนวร่วม” ของขบวนประชาธิปไตยไปผสมพันธุ์กันอยู่ในหม้อปรองดองเดียวกันหมด เพื่อเคี่ยวไปนานๆ และเคี่ยวพร้อมกันจนเนื้อเปื่อย

ใครอยากจะมอบตัวหรือแสดงเจตนา “ปรองดอง” ให้ทั้งสองฝ่ายประจักษ์ก็ให้ทำไป เพราะอาจเกิดประโยชน์ต่อขบวนการได้หากมีการ “ปรองดอง” กันจริง ผู้ที่พ้น “ตราบาป” ก็จะได้รับหน้าที่หรือมียศถาบรรดาศักดิ์ใดๆ ที่นำมาใช้เกื้อกูลพี่น้องประชาชนต่อมาได้ ไม่ใช่ว่าจะไร้ประโยชน์เสียเลย

ใครไม่มั่นใจและต้องการยืนหยัดในการล้อมพื้นที่อำนาจของฝ่ายตรงข้าม แทนที่จะหลุดเข้าไปในพื้นที่อำนาจของ “เขา” ก็ทำงานอยู่นอกพื้นที่นั้นต่อไป มุ่งสร้างองค์กรทำงานที่เข้มแข็งจริงจังเพื่อรองรับสถานการณ์วันที่ “ปรองดอง” มีอันต้องพังพินาศลง ถึงวันนั้นขบวนการประชาชนก็จะไม่สูญเปล่า สภาพการสื่อสารโทรคมนาคมในโลกยุคนี้มีแต่เอื้อเราทั้งสิ้น

อันดับสอง ผู้เจรจา “ปรองดอง” ฝ่ายประชาธิปไตย จะต้องล้วงลึกไปถึงโครงสร้างทางอำนาจของฝ่ายตรงข้ามและนำกลับมาเป็นของประชาชนบ้าง ไม่แตะอยู่แค่ผิวเหมือนเครื่องสำอางประทินโฉม

รูปธรรมของการนี้คือแก้ไขรัฐธรรมนูญได้ทุกมาตรา โดยไม่เว้นหมวดไหนหรือมาตราใด ความในรัฐธรรมนูญใหม่จะต้องส่งผลไปจนถึงการแก้ไขปรับปรุงกฎหมายเครื่องมืออื่นๆ เช่น กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ ประมวลกฎหมายอาญา ระเบียบวิธีพิจารณาพิพากษาคดี เป็นต้น

ส่วนการแก้ไขให้เกิดผลจริงๆ นั้นต้องใช้เวลา แง่นี้พอเข้าใจกันได้อยู่ แต่ก็ต้องเปิดประตูไปสู่การแก้ไขเอาไว้ก่อน

กองทัพจะต้องลดความสามารถในการฆ่าประชาชนและประหารรัฐ หลักคิดคือทหารเป็นของฝ่ายประชาชน รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งคือผู้บังคับบัญชาสูงสุด ไม่ได้เป็นเพียง “จ๊อกกี้” อย่างที่ประธานองคมนตรีไปเสี้ยมสอนไว้

อันดับสุดท้ายผู้เจรจา “ปรองดอง” ของฝ่ายประชาชนต้องเจรจาโดยตรงกับหัวหน้าใหญ่ของฝ่ายตรงข้ามเท่านั้น การเจรจากับลูกหาบนั้นเสียเวลาและไม่เกิดประโยชน์โภชย์ผลใดๆ เลย

คงไม่ต้องเอ่ยตรงนี้ว่าต้องเจรจากับคนชื่ออะไร.

--------------------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์ 4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ. 10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

๕ ปีที่เห็น “มือ” โดย กาหลิบ

2011-09-20T20:19:00.002+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง ๕ ปีที่เห็น “มือ”

โดย กาหลิบ

๑๙ กันยายนของทุกปีจากนี้ไป คือวันการเมืองที่ต้องนำมาตีความทางประวัติศาสตร์การเมืองกันอย่างจริงจัง แต่ละปีที่มวลชนไทยร่วมต่อสู้และได้รับอิสรภาพและความเป็นธรรมเพิ่มขึ้น ก็จะเกิดข้อมูลและหลักฐานที่ชัดเจนขึ้น ประวัติศาสตร์การต่อสู้ของมวลชนก็จะกระจ่างใสขึ้นโดยลำดับ

ความเข้าใจ หรือโดยศัพท์ปัจจุบันคือ “ตาสว่าง” จะเกิดรวดเร็วกว่าเหตุการณ์ ๑๔ ตุลาคม ๒๕๑๖ โศกนาฏกรรม ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ และพฤษภาทมิฬเมื่อ พ.ศ.๒๕๓๕ ด้วยซ้ำ เพราะอำนาจควบคุมความเข้าใจทางสังคมกำลังค่อยๆ หลุดมือจากผู้เผด็จการเบ็ดเสร็จของไทยมาสู่สาธารณชน การทำให้คิดไปในทางเดียวกันโดยไม่กล้าคิดแย้ง หรือมีปัญญาก็ไม่กล้าใช้ เริ่มลดลง

หลายท่านได้เขียนหรือพูดเพื่อตีความเหตุการณ์รัฐประหารไปแล้ว และควรสนับสนุนให้อีกหลายท่านออกมาแสดงความเห็นอีก เวลาผ่านมาแล้ว ๕ ปีแต่มวลชนไทยส่วนใหญ่ยังไม่ได้รับ “อนุญาต” ให้รู้ว่าการปล้นอำนาจอธิปไตยเมื่อ พ.ศ.๒๕๔๙ เกิดจากปมใดเป็นหลัก ได้ยินแต่บทละครเรื่องเดิมว่าต้องยึดอำนาจก่อนที่รัฐบาลของประชาชนจะกลายเป็น “เผด็จการ” เท่านั้น

หลักคิดนี้ก็แปลกดี เพราะผู้ที่ออกมายึดอำนาจรัฐประหารรัฐบาลของประชาชนได้ คงไม่ถือว่าตัวเป็นประชาชน แล้วคนเหล่านี้คือใคร ในหมู่ “พวกเขา” ใครเป็นนาย ใครเป็นบ่าว ใครเป็นนาย ใครเป็นพล เขาแบ่งหน้าที่และจัดสรรผลประโยชน์เพื่อป้องกันความขัดแย้งกันเองอย่างไร

คำว่า “อำมาตย์” จึงถูกนำมาใช้งานอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน เพื่อเป็นตัวแทนของความรู้สึกที่มวลชนมีต่อชนชั้นที่อยู่เหนือกว่าตน

ส่วน “อำมาตย์” มีชนชั้นภายในระบอบอันฉ้อฉลของตนอย่างไร มวลชนก็ค่อยๆ เรียนรู้เพิ่มและทำความเข้าใจมาโดยลำดับ

สิ่งนี้คือวุฒิภาวะทางประชาธิปไตยของไทย ซึ่งจะเกิดช้ามากหรือไม่เกิดเลยหากไม่มีรัฐประหาร ๑๙ กันยายน ๒๕๔๙ เพราะองค์ประกอบอื่นๆ ของการยึดอำนาจนั้นซับซ้อนและมองยากกว่า ไม่ว่าจะเป็นการโหมโรงของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย การข่มขู่คณะกรรมการการเลือกตั้งทั้งสามจนต้องติดคุกโทษฐานที่ไม่รับคำสั่งตน การกดดันให้นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นลาออกหรือพักงานของตัวเองไปช่วงหนึ่ง การยกเลิกผลการเลือกตั้งที่มวลชนแสดงเจตนารมณ์แล้ว การทำลายอย่างมีระบบโดยฝีมือตุลาการและองค์กรอิสระ

แต่ทหารที่เคลื่อนพลและอาวุธออกมายึดอำนาจนั้นมองเห็นได้ชัดกว่ามาก

โดยภาพรวมแล้ว ภาพอำพรางของระบอบการปกครองที่เป็นจริงของไทย ใช้เวลานานหลายสิบปีเชื่อมต่อชิ้นส่วนต่างๆ เข้าเป็นระบบเดียวกัน และยังทดลองใช้แบบลองผิดลองถูกมาตลอดกว่าจะลงตัวและนำมาใช้ซ้ำได้อย่างมั่นใจ แต่มวลชนใช้เวลาเพียงห้าปีในการถอดรหัส

จะเกลียดชังการรัฐประหารอย่างไรก็ตาม แต่ปิศาจตนนี้เป็นเหตุให้มวลชนไทยยกระดับความเป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตยขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง

เรียกอย่างฝรั่งว่า “necessary evil” หรือ “ปิศาจที่จำเป็น” ก็ยังได้

อรรถประโยชน์ของการรัฐประหารที่เกิดขึ้นเมื่อวันอังคารที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ.๒๕๔๙ จึงเกี่ยวพันกับองค์ความรู้ทางประชาธิปไตย ถึงตัวการรัฐประหารจะเป็นเพียงเครื่องมือหรือกลไกอีกชิ้นหนึ่งก็จริง แต่ทำให้ผู้สังเกตการณ์อย่างเราๆ ท่านๆ มองเห็นเครื่องจักรใหญ่หรือโรงงานทั้งโรงได้อย่างกระจะตา

แล้วดูสิว่า เมื่อมวลชนรู้ทันและตาสว่างแล้วการพัฒนาประชาธิปไตยไทยเกิดขึ้นได้รวดเร็วขนาดไหน

เอาห้าปีมาสู้กับหลายสิบปีอย่างไรก็สู้ได้ แล้วยังอีกห้าปีหรือสิบปีต่อไปอีกเล่า ระดับความรู้และความเข้าใจจะเพิ่มขึ้นไปถึงไหน ถึงผู้คนที่วางแผนโฆษณาชวนเชื่ออยู่ในขณะนี้ จนสื่อโฆษณาล้นทะลักไปทั้งจอเงิน จอแก้ว สิ่งพิมพ์ จนถึงข้างตึก จะทำงานเต็มที่ (และโกยเงินกันเต็มที่) แต่ลึกๆ ต่างก็กลัวอยู่ในใจว่าจะสู้ความเร็วของการเรียนรู้ภาคประชาชนไม่ไหว

ข้อเสนอ “ปรองดอง” ถึงได้เกิดขึ้น ในฐานะยุทธวิธีเพื่อดำรงสถานภาพ ไม่ใช่เพื่อแก้ไขปัญหาอันแท้จริงของประเทศ และเมื่อเกิดขึ้นแล้วมวลชนส่วนใหญ่เขาก็ยังเคลือบแคลงสงสัยว่าจะเป็นไปได้จริงหรือ ก็เห็นฆ่าฟันกันโครมๆ อย่างไม่เห็นแก่ชีวิตเลือดเนื้อของประชาชนอย่างนี้แล้ว

จะให้เขาเชื่อได้ ผู้เผด็จการไทยจะต้องลงทุนและเสียสละมากกว่าเงื่อนไขในกรอบ “ปรองดอง”

โดยเฉพาะเมื่อยุทธศาสตร์ “มือที่มองไม่เห็น” มันพังพินาศไปแล้ว.

----------------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์ 4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ. 10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

ใต้รัฐบาล โดย กาหลิบ

2011-09-16T21:15:00.003+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง ใต้รัฐบาล

โดย กาหลิบ

คำว่า รัฐบาล นั้น โดยสากลก็หมายถึงกลไกและกระบวนการทั้งหมดในการบริหารประเทศ และมีศูนย์กลางอยู่ที่หัวหน้ารัฐบาลของแต่ละรูปแบบการปกครอง ของไทยเราก็ขึ้นกับนายกรัฐมนตรี และตัวนายกรัฐมนตรีกับคณะรัฐมนตรีก็ขึ้นกับรัฐสภาอีกต่อหนึ่ง เรียกว่าระบบรัฐสภา ส่วนที่เรียกประเทศไทยว่าราชอาณาจักรไทยนั้นก็เพราะมีประมุขเป็นกษัตริย์ ประเทศที่ถือตนเองเป็นสาธารณรัฐ เขาก็เรียกคนที่เป็นหัวหน้ารัฐบาลของเขาว่าประธานาธิบดี อย่างนี้เป็นต้น

ประเด็นของไทยในวันนี้ เกิดจากหลักการพื้นฐานที่ว่า รัฐบาลประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญ ๓ อย่างคือ

๑. ผู้นำ / ผู้กำหนดนโยบาย

๒. ระบบราชการ

๓. ประชาชน / มวลชน

แต่ความจริงประเทศไทยกลับสะท้อนว่า ฝ่ายประชาชนเพิ่งได้มาเพียงสองในสามเท่านั้นเอง นั่นคือมีผู้นำและผู้กำหนดนโยบายที่มาจากการเลือกตั้งด้วยเสียงข้างมาก และมีมวลชนที่พร้อมสนับสนุน

ระบบราชการที่ควรเป็นส่วนหนึ่งของรัฐบาลด้วยนั้น ในใจจริงแล้วเขาไม่เคยถือตนเองว่าอยู่ภายใต้รัฐบาลเลย

ขึ้นอยู่กับใครก็นึกถึงคำพูดของ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เมื่อหลายปีมาแล้วว่าทหารทุกๆ นายและกองทัพไม่ควรถือว่ารัฐบาลเป็นเจ้าของคอกม้า รัฐบาลเป็นเพียงจ็อคกี้ ส่วนเจ้าของคอกม้านั้นเขาก็พูดชัดเจนว่าทุกๆ คนเป็น “ทหารของพระราชา”

เพราะฉะนั้นจะกระทำตนว่าเป็นส่วนหนึ่งของรัฐบาล ก็ให้นึกคำพูดนี้ไว้ให้ดี

ทหารมีจิตวิญญาณอยู่ที่วินัยและการเชื่อฟังคำสั่งผู้บังคับบัญชา คำพูดที่ชี้นำว่าผู้บังคับบัญชาไม่ได้อยู่ที่รัฐบาลที่ประชาชนเลือกเข้ามาถือเป็นเรื่องร้ายแรง ถ้าจะเอากันถึงที่สุดก็มีโทษเป็นกบฏ

ขณะนี้แนวคิดเดียวกันนั้นได้ไหลซึมเข้ามาในสายงานพลเรือนของระบบราชการเช่นเดียวกันแล้ว ซึ่งถือเป็นวิกฤติร้ายแรงในการบริหารรัฐกิจ

ยิ่งถ้าฝ่ายการเมืองทำตัวเละเทะเหลวไหล วางคนไม่เหมาะสมกับงาน เล่นพวก บ้าอำนาจ มุ่งแต่ประโยชน์ส่วนตัว และดำเนินการบริหารบ้านเมืองไม่ถูกใจประชาชนส่วนใหญ่ครั้งแล้วครั้งเล่า เขาก็ยิ่งเอามาใช้เป็นข้ออ้างในการขโมยอำนาจบริหารไปจากรัฐบาลของประชาชนได้ง่ายขึ้น

ข่าวแว่วมาว่ามีการส่งสัญญาณไปยังผู้นำหน่วยราชการพลเรือนหลายหน่วยที่ทำตัวเป็นปฏิปักษ์กับรัฐบาลโดยเปิดเผยในทำนองว่าให้ทำตัวเป็นหอกข้างแคร่รัฐบาลไปเรื่อยๆ เถิด ถึงเวลาก็จะปกป้องให้อยู่ในตำแหน่งต่อไปได้ แถมอีกว่า รัฐบาลนี้ถูกโค่นลงเมื่อใดก็จะปูนบำเหน็จรางวัลกันให้ถึงใจด้วย

การเจาะยางรัฐบาลของประชาชนด้วยการแอบขโมยข้าราชการไปเป็นของตน เป็นเรื่องเก่าที่ทำกันมาทุกๆ ครั้งที่ฝ่ายประชาชนได้เป็นรัฐบาล

ประเด็นคือนายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรีของประชาชนควรจะวางตนอย่างไรในสภาพเช่นนี้

อันดับแรก เมื่อรัฐบาลพบว่าข้าราชการคนใดกระทำตนเป็นข้าสองเจ้าบ่าวสองนายอย่างชัดเจนจนจับได้ ก็ต้องจัดการให้ชัดเจนเด็ดขาดและส่งสัญญาณให้สังคมรู้ด้วยว่าทำเพราะอะไร

ไม่ต้องมาอ้างว่า “ปรองดอง” เพราะถ้าใครคิดบ่อนทำลายการทำงานของรัฐบาลจนมวลชนเสียประโยชน์ ก็ถือว่าเขาไม่ได้คิดดีกับประชาชนตั้งแต่ต้น แล้วจะต้องไปปรองดองหาพระแสงอันใด

อันดับสอง นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีทุกๆ ท่านโปรดกรุณาตรวจสอบข้าราชการในสังกัดของท่านในเรื่องวินัยและการปฏิบัติตามนโยบายของรัฐบาลอย่างสม่ำเสมอ

กระทำตนเป็นหมอเก่งๆ ที่สังเกตอาการผิดปกติของร่างกายก่อนจะเกิดโรคได้ก็จะดี

อันดับสุดท้าย ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่คนใดที่ไม่อำนวยสะดวกให้กับทุกๆ นโยบายที่ต้องทำให้ถึงประชาชนอย่างรวดเร็ว ก็เท่ากับบ่อนทำลายโอกาสในการพัฒนาประชาธิปไตย ควรถือเป็นอุปสรรคขนาดใหญ่ที่ต้องขจัดให้พ้นไปด้วยวิธีบริหาร

สรุปแล้วคืออย่านอนรอความตายครับ.

----------------------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์ 4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ. 10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

ศาลปกครอง (รัฐบาล) โดย กาหลิบ

2011-09-14T16:33:00.003+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง ศาลปกครอง (รัฐบาล)

โดย กาหลิบ

ความจริงเราต้องขอบคุณ นายนริศ ขำนุรักษ์ ส.ส.พัทลุงของพรรคประชาธิปัตย์ ที่รับงานมาสร้างข่าวเรื่อง นายถวิล เปลี่ยนศรี เลขาธิการสำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ เพราะดูเหมือนจะพยายามให้เกิดความรู้สึกว่าโยกย้ายอย่างไม่เป็นธรรม กระตุ้นความคิดเคียดแค้นอาฆาตมาดร้าย สุดท้ายก็เอาวาทกรรมที่คงไปนอนคิดมาทั้งคืนออกมาใช้ นั่นคือสนับสนุนวิธีการยื่นฟ้องต่อตุลาการศาลปกครองว่าถูกกลั่นแกล้งรังแก โดยเรียกกลยุทธ์นี้ว่า “ถวิลโมเดล” ยุให้ข้าราชการอื่นๆ ทำอย่างเดียวกันนี้อีก

เหตุที่ต้องขอบคุณ เพราะพรรคประชาธิปัตย์ไม่ใช่ฝ่ายตรงข้ามของรัฐบาลพรรคเพื่อไทย เมื่อเขาหลุดปากออกมาว่าเขาพูดเพื่อใครหรือทำเพื่อใคร เราจะได้มองตามไปที่เขาชี้ แล้วก็ต้องช่วยฉายไฟให้มันสว่างไสวไปตรงนั้น

นายนริศฯ ช่วยเอ่ยคำว่า ตุลาการศาลปกครอง ออกมา ทำให้เรานึกขึ้นได้ว่า ในกระท่อมไม้ไผ่ที่เราเรียกกันว่ารัฐบาลของประชาชนนั้น มันมีหอกข้างแคร่อยู่ที่ใดบ้าง

ไม่ต้องมาเจื้อยแจ้วอธิบายว่า ตุลาการศาลปกครองเกิดขึ้นตามรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ.๒๕๔๐ อันเป็น “ฉบับประชาชน” เพื่อประกันความเป็นธรรมในการใช้อำนาจรัฐในกรณีที่ประชาชนคนธรรมดาถูกคนมีอำนาจในรัฐบาลกลั่นแกล้ง เพราะพูดอีกก็ถูกอีก

แน่จริงแลดูผลที่เกิดขึ้นจริงในช่วง ๔ ปีที่ผ่านมากันดีกว่าว่า มันเป็นไปตามหลักการที่ว่านั้น หรือมันชัดเจนว่าเป็น “หลักกู”

เพราะดูจะบังเอิญเสียเหลือหลาย ศาลปกครองโผล่ขึ้นมามีบทบาททีไร มักจะเป็นในช่วงรัฐบาลเสียงข้างมากที่ประชาชนเลือกขึ้นมาทุกทีไป แต่ในช่วงรัฐบาลศักดินา-อำมาตย์ “ศาล” กลับเงียบเฉยไม่เป็นข่าวโด่งดัง ราวกับลาไปพักร้อนเสวยสุขกันที่อื่นหมด ไม่ว่ารัฐบาลสุรยุทธ์ จุลานนท์หรือรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ

แต่ในช่วงรัฐบาลทักษิณ รัฐบาลสมัคร รัฐบาลสมชาย และรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ก็เกิดการขุดศพขึ้นมาใช้เป็นผีดิบซอมบี้กันอย่างรื่นเริง

ยุให้ทำเป็นสูตรเลยด้วยซ้ำ อย่างที่ฝรั่งเรียกว่า โมเดล คือเอาเป็นตัวแบบหรือต้นแบบเลย

รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ.๒๕๔๐ นั้น มีกลไกที่เรียกว่าก้าวหน้าหลายอย่าง เหนือกว่ารัฐธรรมนูญที่ผ่านมาทุกฉบับ รวมทั้งฉบับ พ.ศ.๒๕๑๗ หลังเหตุการณ์ ๑๔ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๑๖ ที่เคยถือเป็นอันดับหนึ่งในความเป็นรัฐธรรมนูญของประชาชน เรื่องนี้คงไม่ต้องถกเถียง และเราต้องนึกขอบคุณสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ (ส.ส.ร.) ชุดนั้นให้มาก

ปัญหากลับมาอยู่ที่ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.๒๕๔๐ เป็น “ของดี” ที่ถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือของระบอบการปกครองที่เลว

เสมือนให้ดาบคมๆ กับโจรก็ไม่ปาน

สุดท้ายเมื่อฝ่ายประชาชนถูกหลอกล่อครั้งแล้วครั้งเล่าให้ยอมรับระบอบศักดินา-อำมาตย์ โดยไม่ได้อะไรกลับมาเลยแม้แต่เศษเนื้อข้างเขียง ฝ่ายตรงข้ามกับประชาชนเขาก็กะล่อนพอที่จะเอามรดกของมวลชนอย่างรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ.๒๕๔๐ มาปรับใช้ให้เป็นประโยชน์ในมุมของเขา

ตามกลยุทธ์นี้ ศาลปกครองก็ไม่ต่างอะไรจากตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ คณะกรรมการการเลือกตั้ง ตลอดจน “องค์กรอิสระ” อื่นๆ ไปจนถึงวุฒิสภา

ก็วุฒิสภาเดียวกับที่เลือกตัวแทนส่วนใหญ่ของฝ่ายศักดินา-อำมาตย์มานั่งจัดสรรผลประโยชน์อันมหาศาลในกิจการสื่อสารมวลชนและโทรคมนาคมของชาติซึ่งจะส่งผลอย่างมากต่ออำนาจควบคุมทางสังคมใน กสทช. นั่นแล

เพราะฉะนั้น “ถวิลโมเดล” มันไม่มีดอก

แผ่นดินนี้มีแต่อำมาตย์โมเดลอย่างเดียวเท่านั้น

บางเวลาเขาเอากองทัพมารัฐประหาร บางครั้งเขาก็เอาองค์กรอิสระมาล้มรัฐบาล และบางคราวเขาก็เอาผู้พิพากษาเข้ามาช่วย

สรุปแล้วก็โมเดลเก่าแก่ลายคราม... เอาปืนของประชาชนมาฆ่าประชาชนนั่นเอง.

-------------------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์ 4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ. 10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

ทัวร์พิเศษสุด สักขีพยานฟุตบอลนัดประวัติศาสตร์ไทย-กัมพูชา

2011-09-12T14:21:00.002+07:00

ทัวร์พิเศษสุด

สักขีพยานฟุตบอลนัดประวัติศาสตร์ไทย-กัมพูชา / เปิดโฉมหน้าพนมเปญ

"เลือดไทยระอุข้น เลือดอาเซียนพลุ่งพล่าน ส.ส.ไทยเตรียมฟาดแข้งทีมรัฐบาลกัมพูชาในฟุตบอลมิตรภาพ ๒๔ ก.ย. นี้ ณ กรุงพนมเปญ รีบจองทัวร์พิเศษ "กองเชียร์ไทยหัวใจแดง" สามวันสองคืน สุดยอดวีไอพี พบนายกรัฐมนตรีฮุนเซ็นแห่งกัมพูชา ลุ้นการแข่งขันสุดมัน เพียงท่านละ ๗,๐๐๐.- (รวมค่ารถ-อาหาร-โรงแรม-ประกันอุบัติเหตุ)

จองด่วนที่ : คุณศรีรัตนา เลิศจารุวงศ์ โทร. 087-937-7325, 084-760-7129,087-9345926

โอนเงินชำระได้ที่ ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขา ซีคอนสแควร์ 2 เลขที่บัญชี 223-229-9786

หมายเหตุ : (1) กรุณา FAX. ใบโอนเงินมาได้ที่ โทร. 02-721-5691

(2) ผู้เดินทางต้องเตรียมหนังสือเดินทาง (passport) มาด้วย

สักขีพยานฟุตบอลนัดประวัติศาสตร์ไทย-กัมพูชา / เปิดโฉมหน้าพนมเปญ

กำหนดการ :

วันศุกร์ที่ 23 กันยายน 2554

06.00 น. เดินทางออกจากกรุงเทพฯ (บริเวณใต้ทางด่วนพระราม9 ถนนศรีนครินทร์

ติดกับแอร์พอร์ตลิ้งค์สถานีหัวหมาก)

09.00 น. ถึงด่านปอยเปต (ชายแดนไทย-กัมพูชา)

12.00 น. รับประทานอาหารเที่ยง ณ จังหวัดบัตตัมบอง (พระตะบอง)

18.00 น. ถึงกรุงพนมเปญโดยสวัสดิภาพ / รับประทานอาหารเย็นที่โรงแรม /

พักผ่อนตามอัธยาศัย

วันเสาร์ที่ 24 กันยายน 2554

07.00 น รับประทานอาหารเช้าที่โรงแรม

10.00น. เสวนาการเมืองไทยในมิติลึก “อิสรภาพนอกประเทศ”

12.00 น. รับประทานอาหารเที่ยง

13.00 น. ออกจากที่ประชุมไปเที่ยวตลาดใหม่ (พซาทะไม) และตลาดบางเก็งกอง

(ศูนย์เสื้อผ้ามือสองจากยุโรป เกาหลี และญี่ปุ่น)

15.30 น. มุ่งหน้าสู่สนามฟุตบอลเพื่อร่วมต้อนรับ ฯพณฯ สมเด็จเดโช ฮุนเซ็น นายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา กับคณะนักฟุตบอลวีโอพีไทย / ชมฟุตบอล

19.00 น. รับประทานอาหารเย็น / พักผ่อนตามอัธยาศัย

วันอาทิตย์ที่ 25 กันยายน 2554

07.00 น. รับประทานอาหารเช้า

09.00 น. อำลากรุงพนมเปญ

12.00 น. รับประทานอาหารกลางวัน ณ จังหวัดบัตตัมบอง (พระตะบอง)

14.00 น. ถึงด่านปอยเปต / เดินทางกลับเมืองไทยโดยสวัสดิภาพ

******************************************************************

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์ 4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ. 10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com

ละเลยภาพรวม โดย กาหลิบ

2011-09-12T14:15:00.002+07:00

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?

เรื่อง ละเลยภาพรวม

โดย กาหลิบ

เห็นพรรคเพื่อไทยและประชาธิปัตย์ออกมาโรมรันทางน้ำลายเกี่ยวกับการถวายฎีกาขอพระราชอภัยโทษให้แก่อดีตนายกรัฐมนตรี พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และการเร่งรัดคดีที่ดินถนนรัชดาภิเษกแล้ว นึกอย่างเดียวว่าประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศจะรู้สึกอย่างไรกับเรื่องเหล่านี้

ความรู้สึกโดยรวมอย่างนี้สำคัญกว่ากระบวนการตรวจชื่อผู้ถวายฎีกา สำคัญกว่าความยุติธรรมในกรณีที่ดินรัชดาฯ และสำคัญยิ่งกว่าการขอรับพระมหากรุณาธิคุณ ซึ่งแปลว่าความกรุณาอันยิ่งใหญ่ จาก “ฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน”

เพราะ “ความรู้สึก” นั้นเองอาจจะกลายเป็นพลังผลักดันทิศทางของบ้านเมืองไปด้านใดด้านหนึ่งได้ไม่ยาก โดยเฉพาะในยามที่สงครามใหญ่เพื่ออนาคตของชาติเพิ่งจะเริ่มต้น

การชวนทะเลาะในประเด็นยิบย่อย เช่น รัฐบาลที่แล้วแกล้งตรวจสอบรายชื่อช้าเพื่อหน่วงเหนี่ยวการถวายฎีกา การสืบพยานที่บกพร่องจนนำไปสู่ความอยุติธรรมในคดีที่ดินรัชดาฯ เป็นต้น อาจส่งผลให้รัฐบาลได้รับผลเฉพาะหน้าตามความต้องการ แต่ก็อาจเกิดผลเสียหายบางอย่างโดยไม่เจตนาได้

จำคำพูดของ ดร.สุวรรณ วลัยเสถียร ที่ออกมาตอบคำถามเรื่องครอบครัวชินวัตรขายหุ้นใหญ่ในเครือชินคอร์ปให้กับเทมาเส็คของสิงคโปร์ได้ไหม?

ถูกต้องตามกฎหมายทุกประการ ขึ้นศาลแท้ๆ ที่ไหนก็ชนะทุกคดีไป แต่ผลจากภาพรวมในวันนั้นยังคงหลอกหลอนและสร้างความเสียหายทางการเมืองให้กับฝ่ายประชาธิปไตยมาจนถึงปัจจุบัน

ผลการแอบสำรวจพบว่า คำพูดวันนั้นสร้างแนวร่วมเพิ่มขึ้นมากมายให้กับขบวนการเสื้อเหลือง

โดยสรุปและไม่ได้ยกมาทุกตัวอักษร คนพูดในวันนั้นชี้แจงว่าตัวเองมีหน้าที่ในทำให้การซื้อขาย “ถูกต้องตามกฎหมาย” และต้องการอธิบายความในเชิงกฎหมายเท่านั้น ส่วนเรื่องคุณธรรมจริยธรรมไม่ใช่หน้าที่รับผิดชอบของตน

พูดถูกแต่ผลออกมาผิดพลาดฉกาจฉกรรจ์ และส่งผลกระทบมาจนถึงวันนี้ เพราะทำให้ภาพรวมของการสื่อสารทางสังคมแสดงว่า คนฉลาดทางสมอง ไม่ต้องมาใส่ใจใดๆ กับคนโง่ที่เขาใช้หัวใจเป็นสำคัญ

เกิดศัตรูทันทีกับคนที่เขาไม่ได้โง่แต่ถูกทำให้เหมือนคนโง่ ด้วยการเอากฎหมายมาปิดปากเขา แถมยังทำให้คนที่รู้สึกว่า “รู้ทัน” เกิดความเจ็บอกเจ็บใจและเข้าร่วมกับขบวนการผีสางอะไรก็ได้เพื่อแสดงความรู้สึกเจ็บแค้นและต่อต้าน

ผู้ที่ชิงชังระบบทุนนิยมและนายทุนอยู่แล้วโดยอุดมการณ์ ก็ถือโอกาสร่วมแสดงความเกลียดชังและใช้เรื่องนี้เป็นหลักฐานเชิงประจักษ์ว่าปิศาจที่เขาสร้างภาพอยู่ในใจอย่างหมกมุ่นนั้นมีตัวตนจริง

แนวร่วมฝ่ายตรงข้ามเพิ่มขึ้นได้อย่างรวดเร็วเพราะเรามัวเมาในรายละเอียดและการมองเข้าข้างตัวเอง โดยไม่ได้ใส่ใจต่อภาพรวมที่ปรากฏขึ้นต่อมวลชนส่วนใหญ่อย่างเพียงพอ

แล้วอะไรคือภาพย่อยและอะไรคือภาพใหญ่?

ภาพย่อยคือ การต่อสู้ดิ้นรนหาความยุติธรรมในระบอบที่คนอื่นเป็นใหญ่ไม่ใช่ประชาชนเป็นใหญ่

ภาพย่อยคือ การผลักดันขั้นตอนทางราชการเพื่อเอาชนะในเกมที่ถูกกำหนดลงมาแล้วว่าเราต้องแพ้

ภาพย่อยคือ เอาการเมืองเพื่อไทย-ประชาธิปัตย์มาเป็นคู่มวยหลักในการต่อสู้ทางการเมือง ทั้งๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าคู่มวยหลักอยู่ที่อื่น

เรื่องเหล่านี้สู้ไปมักจะได้ไม่คุ้มเสีย

ภาพใหญ่คือการตั้งธงเชิงระบอบเลยว่า ประชาชนชาวไทยจะได้อำนาจสูงสุดมาเป็นของตนด้วยวิธีใด

อำนาจนั้นรวมทั้งอำนาจบริหาร นิติบัญญัติ และตุลาการ รวมถึงอำนาจในรายละเอียดของแต่ละฝ่ายนั้นด้วย เช่น การคุมกองทัพให้อยู่ภายใต้การชี้นำของฝ่ายประชาชน กรรมวิธีในการดำเนินคดีในกระบวนการยุติธรรมทั้งระบบ เป็นต้น

เมื่อตั้งธงแล้วก็เอาเรื่องที่เล็กกว่าที่ดินรัชดาฯ มาเป็นเครื่องมือในการจัดตั้งทางความคิดจนกว่าสังคมส่วนใหญ่จะคล้อยตาม และเห็นความฉ้อฉลในระบอบและระบบที่ดำรงอยู่ จากนั้นจะยกมาสู้อีกกี่สิบเรื่องก็ตามใจ เพราะจะเป็นเสมือนคอนกรีตที่เอามาเทเสริมฐานประชาธิปไตยทั้งนั้น

เรื่องนี้จึงไม่ได้คัดค้านขัดคออะไร แต่เตือนมาด้วยความปรารถนาดีว่าเลือกจังหวะเวลาให้ดีกว่าที่เคยทำมา และต้องเอาประชาธิปไตยขึ้นก่อนเสมอเท่านั้นเอง.

-----------------------------------------------------------------------------

สนับสนุน SMS-TPNews พิมพ์ PN กดส่งมาที่เบอร์ 4552146 สมัครวันนี้ ใช้ฟรี14วัน ทุกระบบ เพียง 29 บาท/เดือน รายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการทำงานต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย Call center : 084-4566794-5 (จ.- ศ. 10.00-18.00น.)/e-mail :tpnews2009@gmail.com/บล็อก :http://wwwthaipeoplenews.blogspot.com